Σχόλια
Κάτοικοι διαμαρτύρονται για τη λειτουργία του «Vrilissia Tennis Academy»
11/7/2020

Επώδυνος συμβιβασμός, θανατερό προσκύνημα!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ausencia
29/6/2020

Όπου και ο μεγάλος πόνος είναι, φαίνεται και λέγεται βουβός!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςΌ
Για τα Καλλι-τεχνικά στα Σχολεία
24/6/2020

Μακάρι λέω κι' εγώ αλλά μην απελπίζεστε! Και αν σας εμποδίσουν, τα παιδάκια θα συνεχίζουν να ζωγραφίζουν και να πλάθουν όνειρα έστω και δύσκολα όπου σταθούν κι' όπου βρεθούν, όπως έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια σ' αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών που έφτιαξαν μια γλώσσα λειτουργική που αύξησε τον πλούτο τον υλικό και τον ξεπέρασε μαζί με τον εαυτό της, αναβαθμίστηκε σε εννοιολογική με τον ελεύθερο χρόνο, απλώθηκε παντού και ανέβηκε στους ουρανούς για να την αγκαλιάσουν όλοι! Τότε σμιλεύτηκαν και οι πτυχές στους χιτώνες των Καρυάτιδων υπογράφοντας την αθανασία της χώρας που έχουμε την τύχη να ζούμε! Οι εμποδιστές θα ξεχαστούν, θα σβήσουν σαν όνειρο κακό και θλιβερή παρένθεση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Όλοι θα βολτάρουμε ανέμελοι!
22/6/2020

Κάθε μεγαλόπνευστης σκέψης, προηγείται αυτή που μας γεννά το πρώτο σκόνταμμα των αισθήσεων έξω από την πόρτα μας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Εκείνο το Τραγούδι

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Α...! Αναφώνησε αναστενάζοντας, τι υπέροχη, υπέροχη που 'ναι η ζωή και πόσο κοντά της, μέσα της, βαθιά λαγοκοιμάται ο θάνατος. Πες μου ξανά εκείνο το τραγούδι... Για μάτια - αστέρια - στο χρώμα της θάλασσας, για μαλλιά με τ' άρωμα του δάσους, για χείλη... Αχ, χείλη μου, πες μου ξανά εκείνο το τραγούδι... Μυρίζεις ύπνο και δάκρυα όταν τραγουδάς κι είν' η φωνή σου απαλή, ζεστή σαν χάδι μάνας, μυρίζεις ύπνο και δάκρυα όταν... Μη σταματάς, το νιώθω είν' αργά μα μη σταματάς, το ξέρω γέρασαν οι μουσικοί, θέλουν να ξεκουραστούν, να ησυχάσουν... Γέρασαν, μα το τραγούδι της ζωής όχι. Θα 'ναι εδώ, εκεί, παντού μέσα μας για πάντα, στην απέραντη, απέραντη μοναξιά μας. Έλα, πες μου ξανά εκείνο το τραγούδι... Τραγούδησέ μου την Ζωή! ΠΙΝΑΚΑΣ: Ishibashi Kazunori (1876-1926), Γυναίκα που διαβάζει ποίηση. ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    31 Μαρτίου 2020, 13:34

    Το τραγούδι της ζωής! Αυτό να μη πεθάνει...

  2. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΑΝΤΙΝΟΣ!!
    25 Μαρτίου 2020, 16:34

    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!! ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΟ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ!

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ / μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ / για νά ‘βρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει / ένα παράθυρο θά ‘ναι παρηγορία. / Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ / να τά ‘βρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θά ‘ναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κωνσταντίνος Καβάφης, Τα Παράθυρα
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter