Σχόλια
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
2/12/2020

Ευχαριστούμε Δημήτρη για τα πάντα εύστοχα σχόλιά σου.

admin
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
30/11/2020

Τίθεται πράγματι θέμα κατεπείγοντος χαρακτήρα; (παρακάτω η διατύπωση στη σχετική Εγκύκλιο του ΥΠ.ΕΣ). Μετά από 7(;) μήνες που το ΔΣ αποφάσισε τη σύσταση της Διαπαραταξιακής Επιτροπής για τις διαδικασίες Διαβούλευσης; Που είναι ο περιβόητος δημόσιος διάλογος και για ποια συμμετοχή ενεργών μελών της κοινωνίας μιλάμε; Ποια είναι η στάση των υπόλοιπων δημοτικών παρατάξεων; Γιατί να μη γίνει τηλεδιάσκεψη; Γιατί όλα να γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω; Κύριοι και κυρίες όλων των δημοτικών παρατάξεων, αποδείξτε έμπρακτα ότι πιστεύετε στην αρχή της συμμετοχικότητας.-------- --- Αριθμός Εγκυκλίου: 40, Α.Π.: 20930/31-03-2020… Συνεδρίαση δια περιφοράς Η δια περιφοράς συνεδρίαση, ερείδεται στις διατάξεις του άρθρου 67, παρ. 5 του ν. 3852/2010, όπως τροποποιήθηκαν με τις αντίστοιχες του άρθρου 184, παρ.1, του ν. 4635/2019…. Σύμφωνα με αυτές «εφόσον ανακύπτουν θέματα κατεπείγοντος χαρακτήρα, για τα οποία είναι αναγκαία η άμεση λήψη απόφασης και βάσιμα πιθανολογείται κίνδυνος εκ της αναβολής, είναι δυνατόν, ύστερα από απόφαση του Προέδρου, οι σχετικές διαδικασίες να λαμβάνουν χώρα διά περιφοράς, με τη συμμετοχή τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών δημοτικού συμβουλίου.

Δημήτρης Καλαμπούκας
Ανακύκλωση: Τώρα μας φταίει (μόνον) ο κ. Πατούλης;
29/11/2020

Το άρθρο τούτο δημοσιευμένο έντυπα και σε μια φιλόξενη εφημερίδα («Αμαρυσία» της 26ης -11-2020) που έφθασε στα χέρια μου, μου έδωσε την ευκαιρία να το διαβάσω με περισσότερη ηρεμία, μαζί με τις παραπομπές του. Απαντά, υπενθυμίζει και εξηγεί την διαχρονική και αυξανόμενη ανάγκη μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, τουλάχιστον των πράσινων απορριμμάτων (κλαδεμάτων) στην κηπούπολη μας για: 1) Την σημαντική μείωση του κόστους αποκομιδής των σκουπιδιών για όλους μας. 2) Πιθανώς νέες , δικαιολογημένες, και σταθερές στον ορατό ορίζοντα θέσεις εργασίας. 3) Περιβαλλοντολογική εκπαίδευση και επακόλουθη συνείδηση στην πράξη. 4) Παραγωγή μάλλον φθηνότερου δικού μας λιπάσματος για την φροντίδα από μια γλάστρας μέχρι και μιας συστηματικής οικολογικής καλλιέργειας. 5) Ευπρεπισμό του αστικού μας περίγυρου. Ανάγκη-αίτημα για το οποίο η κίνηση μας πρωτοπόρησε και επιμένει. Στην ίδια εφημερίδα και εφαπτόμενα, διάβασα και ένα άλλο αρθράκι αυτή την φορά του Δήμου Βριλησσίων, να μας καλεί για μια διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή τους με ατομική ευθύνη και αυτοεκπαίδευση παίζοντας, μάλιστα και με μπόνους! Με στοιχειώδη γνώση της πραγματικότητας, εισέπραξα την έκκληση αυτή σαν ευχή! Καλή ευχή, μόνο που έχω την αίσθηση πως θα παραμείνει ευχή με μηδενική ανταπόκριση… Αλλά η «Δράση για μια Άλλη Πόλη» μιλάει για κάτι άλλο. Την πρωτοβουλία της Δημοτικής αρχής για συγκρότηση μιας επιτροπής από στελέχη και υπαλλήλους του Δήμου αλλά και άλλων με έμμισθη απασχόληση, να εργασθούν για την πραγμάτωση μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, αρχίζοντας από τα άφθονα διαθέσιμα κλαδέματα στους κήπους, τις πρασιές, στους δρόμους και τους άλλους δημόσιους χώρους της πόλης μας Όσον αφορά την περιβαλλοντική παιδεία μας, εξακολουθώ να επιμένω πως είναι θέμα συστηματικής εκπαίδευσης από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Γυμνάσιο με έμμεση ταυτόχρονη ενημέρωση και ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης στους ενήλικες, από όλα τα διαθέσιμα εποπτικά μέσα.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Δημοτική Επιτροπή Ισότητας: Ακόμη μια επιτροπή χωρίς αντίκρισμα;
21/11/2020

Καταρχάς να ομολογήσω πως διάβασα τις Αρμοδιότητες της Επιτροπής και δεν κατάλαβα τίποτα! Μια ακόμα ακαδημαϊκή πραγματεία για την πολιτική της ταυτότητας (id politics) σκέφτηκα, το πνεύμα των καιρών, που πασχίζει να χωρέσει την πραγματικότητα στα κουτάκια του πολιτικώς ορθού. Αμ το άλλο, «Έναν (1) εκπρόσωπο τοπικού γυναικείου/φεμινιστικού συλλόγου»; Έχει φεμινιστικό σύλλογο στα Βριλήσσια; Παρόλα αυτά, έχοντας λίγο χρόνο να σκοτώσω (τα καλά της καραντίνας), το έψαξα λίγο παραπάνω. Από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο των Φύλων αντιγράφω: «Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων είναι μια μοναδική μέθοδος μέτρησης που παρουσιάζει την πολυπλοκότητα της ισότητας των φύλων. Αναπτύχθηκε με βάση το πλαίσιο πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδράμει τους αρμόδιους φορείς στη διαχρονική παρακολούθηση της προόδου στον τομέα της ισότητας των φύλων σε ολόκληρη την ΕΕ. Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποτελείται από έξι βασικούς τομείς (εργασία, χρήματα, γνώση, χρόνος, εξουσία και υγεία)…» Πλοηγώντας στο διαδίκτυο ενημερώθηκα πως η Ελλάδα για πάνω από μια δεκαετία βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ΕΕ σε ό,τι αφορά στην ισότητα των φύλων. Η δε εγκύκλιος που εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών αναφέρει «…με τις διατάξεις του αρ.70Α του ν.3852/2010, όπως αυτό προστέθηκε με τις διατάξεις του αρ.6 του ν.4604/2019 (με την αριθμ.1/30.1.2020 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων δόθηκαν οδηγίες για την εφαρμογή των διατάξεων του ν.4604/2019), προβλέφθηκε η σύσταση σε κάθε Δήμο Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας, ως συμβουλευτικό όργανο προς το Δημοτικό Συμβούλιο, και παράλληλα, όπως προκύπτει από την Αιτιολογική Εκθεση του ν.4604/2019, ως συνδετικός κρίκος της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων με την Αυτοδιοίκηση για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας, με αποκλειστικές αρμοδιότητες απαριθμούμενες περιοριστικά.» Στο τέλος, ξαναδιάβασα την τελευταία παράγραφο του άρθρου της Δράσης. Συμφωνώ και προσθέτω: Να’ χαμε να λέγαμε και τρίγωνο καρτέρι…

Δημήτρης Καλαμπούκας
Η Βασιλική, η Ολυμπία, η Ευαγγελία, η Άρτεμις, η Κατερίνα, η Μαλαματή, η Ευφροσύνη, η Ανθή, η Χρυσούλα και η Πηνελόπη.
19/11/2020

Κάπως έτσι ανάβουν οι λαϊκές πυρκαγιές και άντε να τις σβήσουν!...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Οι πρώτες ενδοφλέβιες

του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Φοιτητές Ιατρικής στη Θεσσαλονίκη. Η συζήτηση για το κυνήγι σε ένα διάλειμμα, μου έφερε ένα ανέλπιστο δώρο! Συμφοιτητής μου κυνηγός με ρώτησε αν ήθελα ένα κουτάβι κυνηγόσκυλο που του περίσσευε. Χωρίς να το πολυσκεφτώ το δέχθηκα, πήγα και το παρέλαβα. Στο σπίτι που νοίκιαζα στο συνοικισμό των Σαράντα εκκλησιών, υπήρχε δυνατότητα να το κρατήσω. Σε ενάμιση μήνα θα έφευγα για καλοκαιρινές διακοπές στην Κεφαλλονιά. Ήταν ένα πανέμορφο σερνικό Σέτερ, πουλόσκυλο. Θα το έκανα δώρο στον πατέρα μου που μπορούσε να εκπαιδεύει και πουλόσκυλα στο κυνήγι του λαγού. Ήταν μανιώδης λαγοκυνηγός. Οι μέρες περνούσαν και ο Μων –έτσι τον ονομάτισα σε ανάμνηση ενός που είχε παλιά ο γέρος- κέρδιζε σε αγάπη και φροντίδα. Είχαν αρχίσει τα μπάνια και μέχρι την πλαζ της Αγίας Τριάδας τον πήγα με το καραβάκι που έκανε χρέη θαλάσσιου λεωφορείου από την παραλία της συμπρωτεύουσας. Ένα πράγμα με ανησυχούσε, η ηλικία του. Έκλεινε τον 4ο μήνα και μέχρι να τον παραδώσω στον φάδερ θα γινόταν πέντε μηνών γεμάτων. Θα ήταν κάπως αργά να αρχίσει η εκπαίδευση του έστω και παράνομα, με τους απαγορευτικούς μήνες του Καλοκαιριού μπροστά του. Έπρεπε κάτι να κάνω. Με τον Κύπριο φίλο και συμφοιτητή μου Γιάγκο Σιβιτανίδη που διαβάζαμε μαζί κείνο τον καιρό και πηγαίναμε αραιά και που κυνήγι την επιτρεπόμενη περίοδο στη λίμνη του Αγίου Βασιλείου για καμιά μαυρόκοτα ή στον κάμπο των Σερρών με ένα μονόκανο τουφέκι δικό του, ψωμί, τυρί, ψητό κρεμμύδι και παγούρι νερό, αποφασίσαμε να βγάλουμε τον Μων στο δάσος του Σέιχ Σου. Ελπίζαμε να πάρει μυρωδιά θηράματος και να ακολουθήσει το ντορό. Για τουφέκι ούτε λόγος. Κατάσχεση, ψειρού, αυτόφορο, ξεφτίλα! Κανονίσαμε να μπούμε στο δάσος από το σπίτι του Γιάγκου που ήταν ψηλά στον φτωχομαχαλά του Αγίου Παύλου κοντά στα τείχη. Με τον Μων πήρα το λεωφορείο και ανέβηκα μέχρι κει. Μόλις μπήκαμε στα πρώτα δέντρα, ο σκύλος έτρεξε λίγα μέτρα και κάθισε κάτω. Δεν είχε κουραστεί καθόλου. Πήγα κοντά, του μίλησα, σηκώθηκε και πάλι τα ίδια. Πέντ’ έξη βήματα και κάτω. Τον πήρα στην αγκαλιά μου. Βραδυκαρδία! Το λέω στον Γιάγκο. Και τώρα; Θα τον πάω στην Κτηνιατρική Σχολή του λέω. Και εδώ ας μου επιτραπεί μία παρένθεση. Στην πατρίδα μας την Ελλάδα, μέχρι τις αρχές της 10ετίας του 1950 δεν υπήρχε σχολή για χαϊβάν ντόκτορς. Όλοι οι κτηνίατροι που υπηρετούσαν σε δημόσιες υπηρεσίες όπως στο στρατό κ.α. ήταν σπουδαγμένοι στο εξωτερικό. Κάποιοι με δικά τους έξοδα και άλλοι με υποτροφίες. Οι περισσότεροι στο Βέλγιο –η δημοφιλέστερη γλώσσα τότε ήταν τα Γαλλικά- κάποιοι στην Ιταλία αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εγώ π.χ. στις Σαράντα εκκλησιές που νοίκιαζα, είχα γείτονα έναν κτηνίατρο σπουδαγμένο με υποτροφία στην Ουγγαρία του Χόρτι, με υποτροφία της αδελφής δικτατορίας του Μεταξά! Με αυτή την κατάσταση της έλλειψης, αποφασίστηκε η ίδρυση της πρώτης Ελληνικής Κτηνιατρικής Σχολής στη Θεσσαλονίκη. Την πρωτοεγκατέστησαν στα κτίσματα ενός παλιού υποστατικού δυτικά της πέραν από την πλατεία Βαρδαρίου. Η πολιτική της να δέχεται δωρεάν τα άρρωστα ζώα της περιοχής για διάγνωση, συμβουλές, συνταγές αλλά και νοσηλεία όπως εγχειρήσεις. Διέθετε και αναγνωστήριο, όχι μόνο για τους φοιτητές της. Αρκετές φορές πήγαινα με το φοιτητικό μου πάσο αλλάζοντας λεωφορεία και τραμ μέχρι εκεί. Μία για να διαβάσω και δέκα για χάζι. Εξοχή! Χειρουργικό τραπέζι-κρεβάτι το υπολόγιζα περίπου 2 επί 2 μέτρα ή και μεγαλύτερο για αγελάδες και άλλα μεγάλα ζώα. Καισαρική τομή σκύλας πολύ γουστόζικη! Η μήτρα φασόλι. Τα κουταβάκια το ένα μετά το άλλο σαν βαγόνια τρένου. Μικρή τομή επιμήκης κοντά στον τράχηλο της, διαδοχική προώθηση από τον γιατρό του κάθε εμβρύου μέχρι εκεί, άδειασμα της και συρραφή. Η πιο νέα και πανθολογουμένως η δυσκολότερη σχολή του Αριστοτελείου. Δεν ήταν παίξε-γέλασε. Τα εργαστήρια σε στρατιωτικά τολ αλλά ο εξοπλισμός καινούργιος με την τελευταία λέξη τεχνολογίας από τις ΗΠΑ, δωρεάν του ιδρύματος Ροκφέλερ. Νεαροί ελληνοαμερικάνοι καθηγητές με προτεσταντική νοοτροπία. Όταν με την εναλλαγή δύο ή τριών λεωφορείων έφθασα εκεί με αγκαλιά τον Μων, τον άκουσαν με το ακουστικό και τον πήραν στο εργαστήριο για εξετάσεις. Με κάλεσαν μέσα και μου έδειξαν στο μικροσκόπιο το παράσιτο Φιλάριες στο αίμα του που προσβάλλουν τα αγγεία, την καρδιά, τους πνεύμονες. Ενδημεί στη Βόρεια Ελλάδα. Μου έδωσαν συνταγή, μου σύστησαν φαρμακείο στο Βαρδάρι που διέθετε κτηνιατρικά φάρμακα και μου είπαν για έξη συνεχόμενες μέρες να του κάνω από μία ενδοφλέβια ένεση. Φύγαμε και οι δυο μας σκεφτικοί. Ο δάσκαλος πατέρας μου, μου είχε μάθει να κάνω ενδομυϊκές ενέσεις παυσίπονες, στο τελικό στάδιο καρκίνου πνεύμονος ενός θείου μου. Αλλά ενδοφέβιες; Τώρα έπρεπε να τρυπήσω και να μπω σε μια φλέβα του Μων που ήξερε μόνο χάδια. Καλού- κακού αγόρασα και ένα φίμωτρο στα μέτρα του, μαζί μπαμπάκι και οινόπνευμα. Με ένα λαστιχάκι έδεσα ελαφρά το ένα από τα μπροστινά του πόδια. Φούσκωσε η φλέβα, μπήκα εύκολα, αναρρόφησα, έλυσα το λάστιχο και του χορήγησα το φάρμακο. Το ίδιο έκανα και τη δεύτερη φορά. Καθόταν φρόνιμος, καμία αντίδραση και με κοίταζε σαν να με ευχαριστούσε. Τις υπόλοιπες τέσσαρες μέρες χωρίς φίμωτρο. Η μαμά του σίγουρα δεν τον είχε ποτέ φοβερίσει όταν έκανε αταξίες με γιατρό που θα του έκανε ένεση! Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος, Βριλήσσια.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Έβγαλε βρωμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε, είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε, στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα.

Κώστας Τριπολίτης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter