Σχόλια
Θέσεις
27/10/2020

Κοσμικός ξομολόγος.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Μια διετία γεμάτη μαγεία, συντροφικότητα και πολλές δράσεις!
26/10/2020

Αν και δεν είμαι δημότης Βριλησσίων,στο σινε δράση αισθάνομαι όπως στη γειτονιά μου και κάθε προβολή είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Γεωργία Τσορου
«Η θέση του Βαγγέλη και του κάθε Βαγγέλη είναι στο σχολείο του»
26/10/2020

Καλημέρα, Έχουμε κάποια ενημέρωση, τι έγινε με τη δίκη του μαθητή;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Η Νέα πυρηνική ομπρέλα του Ιράν
26/10/2020

Το κείμενο φωτίζει σημαντικές πτυχές, που ελάχιστα συζητιούνται στη χώρα μας. Ισραήλ, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα, θεωρούνται εδώ "φίλοι" μας, καθώς τάχθηκαν έμπρακτα εναντίον του Ερντογάν στην πρόσφατη καλοκαιρινή ένταση στη Μεσόγειο. Αυτό που δεν αναφέρεται στο άρθρο, είναι η διάσταση των αμερικανικών εκλογών, όπου οι Δημοκρατικοί είχαν αμφισβητήσει την επιλογή Τραμπ να καταγγείλει τις συμφωνίες με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και να επιδιώξει την εκμηδένιση του καθεστώτος. Αν λοιπόν μια κυβέρνηση Μπάιντεν επιλέξει αύριο την επαναπροσέγγιση με το Ιραν, τι θα γίνει με τους αντιπάλους του τελευταίου στη Μέση Ανατολή και πόσο ανθεκτικές θα είναι οι συμμαχίες όπου έχουμε ποντάρει;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
446.400 ψευδαισθήσεις...
18/10/2020

Η δημοτική Αρχή και η αντιπολίτευσή της λειτουργούν σαν μυωπικοί διαχειριστές της κρίσης των δημοτών. Δεν προβληματίζονται που οι κοινόχρηστοι χώροι και λειτουργίες φτωχαίνουν, κακοσυντηρούνται και βανδαλίζονται, για τις αιτίες της οικονομικής και κοινωνικής ερήμωσης, για το αίσθημα αποξένωσης των δημοτών από την ίδια την καθημερινότητά τους ή για τη δυσκολία συμφιλίωσης των νέων με τούτη την απόκοσμη συνθήκη. Ούτε βέβαια διερευνούν για τοπικές πολιτικές για την αναστροφή της. Απλά ζητούν και συζητούν να μειώσουν την ανασφάλεια που η συνθήκη αυτή γεννά στους δημότες εστιάζοντας στην κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών ασφαλείας. Οποία σοφία! Και με διαβατήριο αυτή τη σοφία προσβλέπουν να στελεχώσουν αργότερα Περιφέρειες, Βουλή, υπουργεία... Πότε οι δημότες θα καταλάβουμε πως η κρίση-μας μας ανήκει; Και πως χρειαζόμαστε μόνο λίγο θάρρος και τιμιότητα για να την αναλάβουμε;

Χαραλ. Λαζάνης

Σαράντα πέντε μέρες μετά το Δ.Σ. για τη Ναυτική Βάση...

του Γιώργου Θωμάκου

Το παρόν σχόλιο αναρτήθηκε καταρχάς στην ιστοσελίδα του Δήμου. Το αναρτώ και εδώ, αφενός σε συνέχεια της συζήτησης, αφετέρου επειδή αναζητώ τους ομοίους μου εντός της ΔΡΑΣΗΣ αφού έχω ενδείξεις ότι η συγκεκριμένη παράταξη συγκεντρώνει ότι πιο κοντινό στην δημοκρατία υπάρχει στον δήμο μου. Σαράντα πέντε μέρες έχουν περάσει ήδη από την απόφαση του Δ.Σ για μετεγκατάσταση του χώρου στάθμευσης των απορριμματοφόρων από το πάρκο της Ναυτικής Βάσης. Μια απόφαση που δυστυχώς δεν συνοδευόταν από οδικό χάρτη των ενεργειών και του χρονοδιαγράμματος που θα ακολουθούσε η Διοίκηση προς την υλοποίηση της. Μια απόφαση που χάσκει εν είδει υπόσχεσης (όπως είθισται να συμβαίνει με τις περισσότερες αποφάσεις στο πολιτικό μας σύστημα), που δεν συνοδευόταν από συγκεκριμένες εγγυήσεις υλοποίησης, ή από ρήτρες σε περίπτωση αθέτησής της. Και πώς άλλωστε, αφού δεν υπάρχει ουσιαστική παιδεία λογοδοσίας, κάτι που επιτρέπει στους αποφασίζοντες, υπό την πίεση πολιτικών σκοπιμοτήτων, ενίοτε να "υπόσχονται" ακόμα και τα ανέφικτα, με μόνη εγγύηση το περί συνέπειας αίσθημα του αποφασίζοντος οργάνου και μόνο τίμημα ένα αδιευκρίνιστο πολιτικό κόστος που- εάν και εφόσον ζητηθεί και δεν ξεχαστεί - θα πληρωθεί μετά την παρέλευση μιας τετραετίας. Δυστυχώς το δημοτικό συμβούλιο δεν αποδέχτηκε την πρόταση για διαπαραταξιακή επιτροπή παρακολούθησης της διαδικασίας υλοποίησης κάτι που θα αποτελούσε μια ελάχιστη δικλείδα ασφαλείας απέναντι σε όποιον έχει συμφέρον να μην υλοποιηθεί η απόφαση. Ισχύει ο "χρυσός κανόνας" με τον οποίο πολιτεύεται σχεδόν κάθε αντιπολίτευση που έχω γνωρίσει: "Ναι στην κριτική, όχι στην ευθύνη". Εξ ου και ο όρος "ανεύθυνη αντιπολίτευση" έχει παγιωθεί και φιγουράρει στον ξύλινο πολιτικό λόγο. Όμως ο ρόλος της αντιπολίτευσης και το πως θα μπορούσε να έχει ως γνώμονα περισσότερο την λειτουργικότητα (να παράγει δηλαδή έργο για το λαό), και λιγότερο το να αυξάνει το πολιτικό κόστος του αντιπάλου, είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση. Στην συζήτηση εκείνη είχε ειπωθεί και αν δεν κάνω λάθος δεν υπήρξε διαφωνία (άρα να εικάσω ότι είχε συμφωνηθεί;;) ότι θα δημοσιοποιηθούν τα δεδομένα του ζητηματος ώστε να λάβουν γνώση και οι πολίτες. Είχε προταθεί από τη ΔΡΑΣΗ (και δεν υπήρξε διαφωνία επί τούτου) πως θα γίνει μια μελέτη που θα αποτυπώνει τις πληροφορίες που χρειάζονται ώστε να καταστεί ο κάθε ενδιαφερόμενος γνώστης: Καταρχάς ποια είναι η υφιστάμενη κατάσταση και τι ανάγκες υπάρχουν. Τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Θα πρόσθετα στα παραπάνω και ποιο είναι το νομικό πλαίσιο που διέπει το εγχείρημα. Στη συνέχεια και όταν τελεσφορήσουν οι διερευνητικές συζητήσεις θα υπήρχε ενημέρωση για το ποιες είναι οι από τη διοίκηση προτεινόμενες λύσεις; Ποιο το κόστος και η χρηματοδότηση; Σήμερα, σαράντα πέντε μέρες μετά, θα ήθελα η δημοτική αρχή, αποδεικνύοντας την έμπρακτη δέσμευσή της στην αρχή της συμμετοχικότητας, να έχει δημοσιοποιήσει τα σχετικά στοιχεία που αποτυπώνουν την υφιστάμενη κατάσταση, τις ανάγκες που πρεπε να εκπληρώνει η όποια πρόταση, το νομικό πλαίσιο που πρέπει να τηρείται, τις προδιαγραφές που πρέπει να πληροί ο νέος χώρος καθώς και τους τυχόν αδιάθετους χώρους που ο Δήμος έχει στην ιδιοκτησία του. Έχει άραγε ζητηθεί από τις υπηρεσίες να συγκεντρώσουν αυτά τα στοιχεία; Μήπως η συμμετοχή των πολιτών νοείται μόνο ως έγκριση ή απόρριψη μιας έτοιμης πρότασης που θα φέρουν οι ειδήμονες; Υπάρχει λόγος να τους αποκλείετε από τη "ζύμωση", τη διαδικασία διαμόρφωσης μιας απόφασης, από πληροφορίες που καθιστούν προσφορότερη τη μια ή την άλλη επιλογή; Η δημοκρατία ξεκινά από τη διάχυση της γνώσης. Το ξέρω, ίσως οι πολίτες δεν θα σας λύσουν το πρόβλημα ή ίσως ακόμα το θέμα είναι τόσο σύνθετο που δεν θα μπορέσουν να καταθέσουν καν ολοκληρωμένες προτάσεις. Όμως αν τους δώσετε πρόσβαση στη γνώση αν τους κάνετε συμμέτοχους στη ζύμωση που προηγείται της λήψης μιας απόφασης, τότε σίγουρα θα γίνουν χρησιμότεροι πολίτες για την πόλη τους (παιδευτικό όφελος της δημοκρατίας) και η πόλη θα ωφεληθεί εκμεταλλευόμενη την ενέργεια των πιο δραστήριων και σωφρόνων εκ των πολιτών (πρακτικό όφελος). Σε κάθε περίπτωση οι πολίτες, το ελάχιστον, θα δύνανται να συναινέσουν συνειδητά στην όποια λύση ή μη λύση προτείνετε. Τολμήστε να διευρύνετε τη δεξαμενή σκέψης του δήμου. Και κάντε το, όχι προσχηματικά αλλά ουσιαστικά. Δώστε πληροφόρηση και πρόσβαση στους πολίτες. Γιώργος Θωμάκος

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Είχα πάει ολομόναχος στο Σούνιο· ήλιος καφτός, είχε μπει το καλοκαίρι, τα πληγωμένα πεύκα έχυναν το ρετσίνι τους κι ο αγέρας μοσχοβολούσε· ένα τζιτζίκι ήρθε και κάθισε στον ώμο μου και κάμποση ώρα οδοιπορούσαμε μαζί· μύριζα όλος σαν πεύκο, είχα γίνει πεύκο, κι άξαφνα, ως ξεπρόβαινα από τον πευκώνα, είδα τις άσπρες κολόνες του ναού του Ποσειδώνα, κι ανάμεσά τους, στραφταλιστή, σκούρα γαλάζια, την άγια θάλασσα. Τα γόνατά μου κόπηκαν, στάθηκα· ετούτη είναι η Ομορφιά, συλλογίστηκα, ετούτη είναι η αφτέρουγη Νίκη, η κορφή της χαράς, πιο απάνω δεν μπορεί να φτάσει ό άνθρωπος. Ετούτη είναι η Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ. Αναφορά στον Γκρέκο.
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter