Σχόλια
Θέσεις
27/10/2020

Κοσμικός ξομολόγος.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Μια διετία γεμάτη μαγεία, συντροφικότητα και πολλές δράσεις!
26/10/2020

Αν και δεν είμαι δημότης Βριλησσίων,στο σινε δράση αισθάνομαι όπως στη γειτονιά μου και κάθε προβολή είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Γεωργία Τσορου
«Η θέση του Βαγγέλη και του κάθε Βαγγέλη είναι στο σχολείο του»
26/10/2020

Καλημέρα, Έχουμε κάποια ενημέρωση, τι έγινε με τη δίκη του μαθητή;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Η Νέα πυρηνική ομπρέλα του Ιράν
26/10/2020

Το κείμενο φωτίζει σημαντικές πτυχές, που ελάχιστα συζητιούνται στη χώρα μας. Ισραήλ, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα, θεωρούνται εδώ "φίλοι" μας, καθώς τάχθηκαν έμπρακτα εναντίον του Ερντογάν στην πρόσφατη καλοκαιρινή ένταση στη Μεσόγειο. Αυτό που δεν αναφέρεται στο άρθρο, είναι η διάσταση των αμερικανικών εκλογών, όπου οι Δημοκρατικοί είχαν αμφισβητήσει την επιλογή Τραμπ να καταγγείλει τις συμφωνίες με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και να επιδιώξει την εκμηδένιση του καθεστώτος. Αν λοιπόν μια κυβέρνηση Μπάιντεν επιλέξει αύριο την επαναπροσέγγιση με το Ιραν, τι θα γίνει με τους αντιπάλους του τελευταίου στη Μέση Ανατολή και πόσο ανθεκτικές θα είναι οι συμμαχίες όπου έχουμε ποντάρει;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
446.400 ψευδαισθήσεις...
18/10/2020

Η δημοτική Αρχή και η αντιπολίτευσή της λειτουργούν σαν μυωπικοί διαχειριστές της κρίσης των δημοτών. Δεν προβληματίζονται που οι κοινόχρηστοι χώροι και λειτουργίες φτωχαίνουν, κακοσυντηρούνται και βανδαλίζονται, για τις αιτίες της οικονομικής και κοινωνικής ερήμωσης, για το αίσθημα αποξένωσης των δημοτών από την ίδια την καθημερινότητά τους ή για τη δυσκολία συμφιλίωσης των νέων με τούτη την απόκοσμη συνθήκη. Ούτε βέβαια διερευνούν για τοπικές πολιτικές για την αναστροφή της. Απλά ζητούν και συζητούν να μειώσουν την ανασφάλεια που η συνθήκη αυτή γεννά στους δημότες εστιάζοντας στην κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών ασφαλείας. Οποία σοφία! Και με διαβατήριο αυτή τη σοφία προσβλέπουν να στελεχώσουν αργότερα Περιφέρειες, Βουλή, υπουργεία... Πότε οι δημότες θα καταλάβουμε πως η κρίση-μας μας ανήκει; Και πως χρειαζόμαστε μόνο λίγο θάρρος και τιμιότητα για να την αναλάβουμε;

Χαραλ. Λαζάνης

Ύλη Πρώτη

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

"Να ζήσετε, να ζήσετε και να πεθάνετε όπου το φως και η τύχη βασιλεύουν." Ψιθύρισε κι έκλεισε τα μάτια της οριστικά, με την ελπίδα ν' ανοίξουν τα δικά μας. Ο δρόμος για τη μαρμαρένια πόλη πήρε ν' ανηφορίζει, έτσι που τα λόγια της κατρακύλησαν μέσα στ' αμπέλια και τις ελιές, μπολιάζοντας τους καρπούς που για άλλους σήμαιναν ευλογίες και για άλλους λαχτάρες. Μα τα δέντρα δεν έδεναν καρπό, μια, δυο, τρεις χρονιές στεγνώσαν πια τα στόματα και τα μάτια, που δεν έπαυαν να μιλούν και να ξορκίζουν. Τέτοια στεναχώρια που 'χε χτυπήσει τα χώματα δεν είχε ματαδεί ο τόπος. Να ζήσετε, να ζήσετε για να πεθάνετε, σουσούριζαν και τα πουλιά ανάμεσα στα κτήματα που τα 'λουζε το χρυσογάλανο φως, κάνοντάς τα να λάμπουν στραφταλίζοντας να μοιάσουν στη θάλασσα. Κι έτσι όπως τα σύννεφα και τα κύματα πηγαινοέρχονται αλλάζοντας τα σχήματα της τύχης, ξανάρθαν στα δέντρα οι καρποί, και γέλασαν τα χείλη που πενθούσαν. Μεγάλη γιορτή ξεσήκωσε το χωριό στη χάρη της γης, ξαναγεννώντας τον τόπο. Αργά, προς το ξημέρωμα, τα κυπαρίσσια με την πνοή του ανέμου, ξανάφεραν τη μακρινή φωνή από την πέτρινη πόλη. "Κοιτάτε τα πράματα βαθιά, εκεί που δεν φαίνονται, θα νιώσετε μια θλίψη που θα τα κάνει πιο όμορφα και πιο ιερά." ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ: Θεόδωρος Ράλλης (1852-1909), Στιγμή περισυλλογής.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΑΝΤΙΝΟΣ
    11 Οκτωβρίου 2020, 19:29

    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΧΡΗΣΤΑΡΑ! ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΨΕΣ...

  2. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    28 Σεπτεμβρίου 2020, 20:18

    Με το ξάσιμο των αισθήσεων ξεσκεπάζεται η βαθιά κρυμμένη γνώση ίσως πικρή, μα στέρεη με ιερότητα και ομορφιά ντυμένη..

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Είχα πάει ολομόναχος στο Σούνιο· ήλιος καφτός, είχε μπει το καλοκαίρι, τα πληγωμένα πεύκα έχυναν το ρετσίνι τους κι ο αγέρας μοσχοβολούσε· ένα τζιτζίκι ήρθε και κάθισε στον ώμο μου και κάμποση ώρα οδοιπορούσαμε μαζί· μύριζα όλος σαν πεύκο, είχα γίνει πεύκο, κι άξαφνα, ως ξεπρόβαινα από τον πευκώνα, είδα τις άσπρες κολόνες του ναού του Ποσειδώνα, κι ανάμεσά τους, στραφταλιστή, σκούρα γαλάζια, την άγια θάλασσα. Τα γόνατά μου κόπηκαν, στάθηκα· ετούτη είναι η Ομορφιά, συλλογίστηκα, ετούτη είναι η αφτέρουγη Νίκη, η κορφή της χαράς, πιο απάνω δεν μπορεί να φτάσει ό άνθρωπος. Ετούτη είναι η Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ. Αναφορά στον Γκρέκο.
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter