Σχόλια
Θέσεις
27/10/2020

Κοσμικός ξομολόγος.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Μια διετία γεμάτη μαγεία, συντροφικότητα και πολλές δράσεις!
26/10/2020

Αν και δεν είμαι δημότης Βριλησσίων,στο σινε δράση αισθάνομαι όπως στη γειτονιά μου και κάθε προβολή είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Γεωργία Τσορου
«Η θέση του Βαγγέλη και του κάθε Βαγγέλη είναι στο σχολείο του»
26/10/2020

Καλημέρα, Έχουμε κάποια ενημέρωση, τι έγινε με τη δίκη του μαθητή;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Η Νέα πυρηνική ομπρέλα του Ιράν
26/10/2020

Το κείμενο φωτίζει σημαντικές πτυχές, που ελάχιστα συζητιούνται στη χώρα μας. Ισραήλ, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα, θεωρούνται εδώ "φίλοι" μας, καθώς τάχθηκαν έμπρακτα εναντίον του Ερντογάν στην πρόσφατη καλοκαιρινή ένταση στη Μεσόγειο. Αυτό που δεν αναφέρεται στο άρθρο, είναι η διάσταση των αμερικανικών εκλογών, όπου οι Δημοκρατικοί είχαν αμφισβητήσει την επιλογή Τραμπ να καταγγείλει τις συμφωνίες με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και να επιδιώξει την εκμηδένιση του καθεστώτος. Αν λοιπόν μια κυβέρνηση Μπάιντεν επιλέξει αύριο την επαναπροσέγγιση με το Ιραν, τι θα γίνει με τους αντιπάλους του τελευταίου στη Μέση Ανατολή και πόσο ανθεκτικές θα είναι οι συμμαχίες όπου έχουμε ποντάρει;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
446.400 ψευδαισθήσεις...
18/10/2020

Η δημοτική Αρχή και η αντιπολίτευσή της λειτουργούν σαν μυωπικοί διαχειριστές της κρίσης των δημοτών. Δεν προβληματίζονται που οι κοινόχρηστοι χώροι και λειτουργίες φτωχαίνουν, κακοσυντηρούνται και βανδαλίζονται, για τις αιτίες της οικονομικής και κοινωνικής ερήμωσης, για το αίσθημα αποξένωσης των δημοτών από την ίδια την καθημερινότητά τους ή για τη δυσκολία συμφιλίωσης των νέων με τούτη την απόκοσμη συνθήκη. Ούτε βέβαια διερευνούν για τοπικές πολιτικές για την αναστροφή της. Απλά ζητούν και συζητούν να μειώσουν την ανασφάλεια που η συνθήκη αυτή γεννά στους δημότες εστιάζοντας στην κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών ασφαλείας. Οποία σοφία! Και με διαβατήριο αυτή τη σοφία προσβλέπουν να στελεχώσουν αργότερα Περιφέρειες, Βουλή, υπουργεία... Πότε οι δημότες θα καταλάβουμε πως η κρίση-μας μας ανήκει; Και πως χρειαζόμαστε μόνο λίγο θάρρος και τιμιότητα για να την αναλάβουμε;

Χαραλ. Λαζάνης

Το σινεμά της Αργεντινής - Διαδικτυακή Συνάντηση

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, ώρα 8:00μμ, από το Cine- Δράση

Σεμινάριο Το σινεμά της Λατινικής Αμερικής Συνάντηση 4η Δευτέρα 12/10/2014, ώρα 8:00μμ* Θέμα: «Το σινεμά της Αργεντινής (Fernando 'Pino' Solanas, Fabián Bielinsky, Juan José Campanella, Pablo Trapero)» Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο κινηματογράφος της Αργεντινής μπήκε σε μια νέα περίοδο έντονης εκβιομηχάνισης και ανάπτυξης. Το Tango του José Luis Moglia Barth (1933) ήταν η πρώτη κινηματογραφική παραγωγή που χρησιμοποίησε ήχο σε ένα βιομηχανικό σινεμά που βασιζόταν σε πολύ διακριτά είδη, ένα φημισμένο τοπικό star system και παραγωγή για μια διαρκώς διευρυνόμενη αγορά. Η εμπορική επιτυχία εξασφαλίστηκε τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και στο εξωτερικό και έτσι οι παραγωγοί είχαν ως στόχο φιλόδοξες ταινίες. Σύντομα, μερικά από τα μεγάλα ονόματα της Αργεντινής καθιερώθηκαν και διεθνώς. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, το μοντέλο αυτό είχε φθαρεί. Ο αυστηρός έλεγχος του προέδρου Περόν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η μαύρη λίστα των καλλιτεχνών αντιφρονούντων και μια κρατική πολιτική υπερβολικά προστατευτική έφεραν το τέλος της εποχής. Αλλά κάποιες εξαιρέσεις άφησαν μια πολύτιμη κληρονομιά. Ο Φερνάντο Μπίρι, βασική μορφή του Νέου Λατινοαμερικανικού Κινηματογράφου, άλλαξε το πρόσωπο του κοινωνικού ντοκιμαντέρ με τo Tire dié (1958). Κάτω από την επιρροή της Νouvelle Vague, των κινηματογραφικών λεσχών, της θεωρητικής γνώσης της γλώσσας του κινηματογράφου, οι δημιουργοί αυτοί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 μετέφεραν στην οθόνη βασικά κοινωνικά, πολιτικά και υπαρξιακά ζητήματα που συχνά συντάρασσαν την αργεντίνικη κοινωνία. Πάνω από όλα, αμφισβητούσαν την κυριαρχούσα συμβατική κινηματογραφική αισθητική όπως αποδεικνύεται στα φιλμ: Prisioneros de la noche (1960) του David Kohon, Pajarito Gómez (1964) του Rodolfo Kuhn, La cifro impar (1961)του Manuel Antín,AliasGardelito (1964) του Lautaro Murúa και Dar la cara του José Martínez Suárez (1961). O Νέος Αργεντίνικος Κινηματογράφος είναι ένα από τα πιο δημιουργικά, σύνθετα και σημαντικά πολιτιστικά φαινόμενα της σύγχρονης Αργεντινής. Μέσα σε μόλις είκοσι χρόνια, δύο γενιές κινηματογραφιστών επαναπροσδιόρισαν ριζικά τις κινηματογραφικές συμβάσεις της χώρας, δημιουργώντας μοναδικές σύγχρονες παραγωγές. Δημιούργησαν εξαιρετικό κινηματογράφο χαμηλού προϋπολογισμού που αναπτύχθηκε από τα ερείπια μιας χώρας που μόλις είχε βγει από σκληρή δικτατορία και βάδιζε ολοταχώς στην οικονομική κατάρρευση και την αγκαλιά του ΔΝΤ. Οι ταινίες του κινηματογραφικού αυτού κινήματος είναι καρποί των δύσκολων καιρών που χαρακτηρίζονται από την αύξηση της φτώχειας και του συστηματικού αποκλεισμού. Θέματα τους: η αστική βία και η παρακμή, η κοινωνική κατάρρευση, η περιθωριοποίηση, η επισφαλής εργασία, η διαρθρωτική διάλυση κοινωνικών τάξεων και οικογενειών, η νέα μετανάστευση. Ανακαλύπτουν άγνωστα ή παραγνωρισμένα πρόσωπα και γλώσσες, αποκαλύπτουν μυστικούς χαρακτήρες, εντάσεις και τοπία, αμφισβητούν τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη και το παρόν, το κέντρο και την περιφέρεια. Ταινίες που ξεχωρίζουν είναι: Camila (1984)- María Luisa Bemberg, La historia oficial (1985)- Luis Puenzo El exilio de Gardel (1986) and Sur (1987) του Φερνάντο Σολάνας Χρόνια αργότερα, το Gatica el mono του Leonardo Favio (1993), μια λαμπερή απεικόνιση της ζωής ενός ειδώλου πυγμαχίας και μια μεταφορά για την άνοδο και πτώση του Περονισμού. Πιο πρόσφατες: El secreto de sus ojos (To μυστικό στα μάτια της, 2009) του Χ.Χ. Καμπανέλα, το Μedianeras (Mεσοτοιχίες, 2011) του Γκουστάβο Ταρέτο, το Relatos Salvajes (Iστορίες για αγρίους, 2014), μια ωδή στο θέατρο του παραλόγου, με τη συμμετοχή του Pedro Almodovar στην παραγωγή της. *Η συνάντηση είναι διαδικτυακή και μπορείτε να την παρακολουθήσετε στη διεύθυνση: (Zoom Meeting) https://us02web.zoom.us/j/86989079267?pwd=RmRnS3V5NGg4ck9rRGEzVGJVeDQzUT09 Meeting ID: 869 8907 9267 Passcode: 986330 Διδασκαλία: Παναγιώτης Δενδραμής, σκηνοθέτης και διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Κρήτης.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Είχα πάει ολομόναχος στο Σούνιο· ήλιος καφτός, είχε μπει το καλοκαίρι, τα πληγωμένα πεύκα έχυναν το ρετσίνι τους κι ο αγέρας μοσχοβολούσε· ένα τζιτζίκι ήρθε και κάθισε στον ώμο μου και κάμποση ώρα οδοιπορούσαμε μαζί· μύριζα όλος σαν πεύκο, είχα γίνει πεύκο, κι άξαφνα, ως ξεπρόβαινα από τον πευκώνα, είδα τις άσπρες κολόνες του ναού του Ποσειδώνα, κι ανάμεσά τους, στραφταλιστή, σκούρα γαλάζια, την άγια θάλασσα. Τα γόνατά μου κόπηκαν, στάθηκα· ετούτη είναι η Ομορφιά, συλλογίστηκα, ετούτη είναι η αφτέρουγη Νίκη, η κορφή της χαράς, πιο απάνω δεν μπορεί να φτάσει ό άνθρωπος. Ετούτη είναι η Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ. Αναφορά στον Γκρέκο.
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter