της Μαρίνας Παπαχριστοδούλου

Είμαστε σε πόλεμο. Κι εμείς ακόμα στους καναπέδες. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες ο ελληνικός λαός πληροφορήθηκε από το εξωτερικό για τα σχέδια της κυβέρνησης σε σχέση με την Ουκρανία. Την πρώτη φορά ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας αποκάλυψε, ευχαριστώντας την, ότι η Ελλάδα στέλνει πρόσθετα βαριά όπλα στην Ουκρανία, κατά πάσα πιθανότητα πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών RM-70, δημιουργώντας κενό στην ελληνική άμυνα, ιδίως των νησιών. Τη δεύτερη, χθες, ο Γερμανός καγκελάριος Σολτς αποκάλυψε ότι υπάρχει προσωπική δέσμευση (!) του πρωθυπουργού, εν αγνοία της Βουλής και των πολιτικών κομμάτων, (μη μιλήσουμε για τον ελληνικό λαό), να ενισχύσει η χώρα μας την Ουκρανία με τεθωρακισμένα ΒΜΡ-1. Κακώς, κάκιστα η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να κάνει τη χώρα μας μέρος αυτού του πολέμου. Οι συνέπειες είναι ανυπολόγιστες. Κακώς κάκιστα μετατρέπει παλιούς φίλους σε νέους εχθρούς. Κακώς, κάκιστα αδυνατίζει με τις ενέργειες της την άμυνα της χώρας. Κακώς, κάκιστα αφήνει τον ελληνικό λαό χωρίς ενημέρωση. Αλλά ακόμα πιο κάκιστα ο ελληνικός λαός είναι ακόμα στον καναπέ του. Γιατί ήδη πληρώνει με πολλαπλούς τρόπους το κόστος αυτού του πολέμου. Πότε περιμένουμε να αντιδράσουμε; Όταν θα σφυρίζουν γύρω μας οι σφαίρες σαν το χαλάζι; Ή όταν τα παιδιά μας θα πληρώνουν με τις ζωές τους; Και η αντιπολίτευση; Μαρίνα Παπαχριστοδούλου