Σαν σήμερα το 1925 γεννήθηκε ο Μίκης Θεοδωράκης

Από το τίποτα που είμαστε, ξαφνικά βγαίνουμε σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο. Στα χρώματα. Δίνω μεγάλη σημασία στα χρώματα. Πολλές φορές μου έχει συμβεί, όταν με κλείνανε στην απομόνωση, στο απόλυτο σκοτάδι, τη δέκατη μέρα να ξεχνάω τα χρώματα. Να έχω ασπρόμαυρη μνήμη, να μη θυμάμαι το κόκκινο, να μη θυμάμαι το κίτρινο. Αυτό, φαντάσου, το ξέρει και η Ασφάλεια. Μπήκε μια μέρα ο Μπάμπαλης εκεί που ήμουνα: "Έλα έξω ρε να δεις τα χρώματα", και μου χτύπησε η καρδιά. Σε μια μεταγωγή, με το που είδα από το πίσω άνοιγμα του αυτοκινήτου τα κόκκινα και πράσινα λεωφορεία, αισθάνθηκα μια ευδαιμονία, μια χαρά. Ερχόμαστε, λοιπόν, στα καταπληκτικά χρώματα της φύσης, τις γεύσεις, τις αισθήσεις, τη ζωή την ίδια με τα πάθη της και διασχίζουμε μια καμπύλη 70 - 80 χρόνων για να πάμε πάλι στο τίποτα. Και σας ρωτάω: πώς πρέπει να ζήσουμε τα μετρημένα χρόνια μας; Πρέπει να τα γευτείς. Πρέπει να τα εξαντλήσεις. Πρέπει με τα μάτια να δεις ό,τι υπάρχει, με το στόμα σου να φας ό,τι υπάρχει, με τα χέρια σου να ψάξεις ό,τι υπάρχει. Αυτό είναι παγανισμός: η λατρεία του υπαρκτού και των αισθήσεων. Για ένα πράγμα δεν έχουμε δικαίωμα: να είμαστε δυστυχισμένοι. Πρέπει να διεκδικούμε παντού, την ευτυχία μας. Μίκης Θεοδωράκης Γεννήθηκε σαν σήμερα 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο. Πηγές: Περιοδικό Τέταρτο (1985) lifo. gr Απόσπασμα από συνέντευξη στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο. Πίνακας: Ακουαρέλα του Roland Camboulives