του Γιώργου Σκιάνη

Πόσα χρόνια δουλεύω εδώ; Πολλά. Πολλά χρόνια. Και ο χώρος αχανής. Τεράστιος. Με φαρδείς διαδρόμους που πάνε ίσια απ’ τη μια πλευρά στην άλλη και λαχανιάζεις για να φτάσεις. Όχι τώρα που γέρασα. Από την αρχή λαχάνιαζα. Τώρα όμως κάνουμε ανακαίνιση. Πότε έγινε η τελευταία ανακαίνιση; Ου, μην το ψάχνεις. Εγώ δεν την θυμάμαι. Σίγουρα είχε γίνει αλλά δεν την θυμάμαι. Και τι ακριβώς είναι αυτός ο χώρος; Πιέζω το μυαλό γιατί δεν έχω την απάντηση μπροστά στα μάτια μου. Λόγω της ανακαίνισης είναι άδειος. Τι είναι λοιπόν; Και φοβάμαι. Αν τριγυρνάει ο Σφαρνάς με καμιά καραμπίνα και με περάσει για κλεφτρόνι; Αν έχει μπουκάρει κάνας Βανακάρης από το παράθυρο; Τι μας λες τώρα… Ο ένας είναι παμπάλαιος φίλος. Ο άλλος είναι, ας πούμε… παλιός γνωστός. Γιατί τους έβαλες μαζί; Δεν τους έβαλα, μπήκαν μόνοι τους. Νόμος και Τάξη. Χα, χα, η αρρώστια φταίει, ε; Σσσσς! Μην παραμιλάς, μπορεί να σ’ ακούσουν! Μα τι ακριβώς είναι αυτός ο χώρος; Δεν ξέρω, εγώ κάνω απλά τη δουλειά μου. Τη δουλειά σου; Ποια δουλειά σου δηλαδή; Τι ποια δουλειά μου! Μου λένε πήγαινε από δω εκεί και πες σ’ αυτόν αυτό. Πάρε αυτό και πήγαινέ το εκεί. Και δεν θυμάσαι τι πράμα είναι τούτο δω το χάος; Μουσείο είναι. Μουσείο; Αρχαιολογικό; Δεν ξέρω. Μπορεί λαογραφικό. Μπορεί μουσείο πινέζας. Ή μουσείο ζαμπόν. Όχι, όχι ζαμπόν. Το ζαμπόν αφήνει μυρωδιά. Η πινέζα δε μυρίζει. Σίγουρα πινέζας. Αλλά τώρα βλέπω κάποιον. Επιτέλους. Να ρωτήσω τι πρέπει να κάνω. Κύριε! Μάλιστα. Τι κάνουμε τώρα; Ανακαίνιση. Δεν βλέπετε; Βλέπω και δεν βλέπω. Ή μάλλον βλέπω ότι δεν βλέπω τίποτα. Ο κάποιος πήρε τόνο αυστηρό. Δεν βλέπετε γιατί δεν κινείστε. Δεν βλέπω τον απαιτούμενο ζήλο. Αν πάτε παρακάτω θα δείτε. Πόσο παρακάτω; Αρκετά. Αλλά πρέπει να κινείστε. Στον τελευταίο διάδρομο έχει συγκέντρωση. Είναι πολλοί; Χιλιάδες. Εγώ που πρέπει να πάω; Όπου θέλετε. Φτάνει να κινείστε. Πάω παρακάτω λοιπόν. Και κάπου εκεί, στη μέση του πουθενά νάσου ένα κιόσκι με τσολιάδες, Παρθενώνες, Ναούς του Ποσειδώνα και καρτ-ποστάλ. Για να δω ποιος είναι μέσα πρέπει να χώσω το κεφάλι μου στα καρτ-ποστάλ με τα ηλιοβασιλέματα, τα βυζιά και τα μπούτια. Μέσα στο κιόσκι, ένα μικρό κοριτσάκι, καθισμένο στα γόνατα, παίζει με τις κούκλες του. Ο Γιώργος Σκιάνης είναι Φυσικός – Γεωφυσικός. Ζει στα Βριλήσσια. https://emoytoyidioy.blogspot.com/