Ευχές από το Συντονιστικό της ΔΡΑΣΗΣ

Πάει καιρός που η κοινή γνώμη της Δύσης παρακολουθεί άναυδη τις επιχειρήσεις του άξονα Η.Π.Α. - Ισραήλ στην Μ. Ανατολή, καλούμενη να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, κατά την οποία η καθημερινότητα θα είναι δυσανάγνωστη, ρευστή και αβέβαιη, όλα θα μπορούν να συμβούν, να ανατραπούν, να ανατιναχθούν. Και όντως, μετά την Παλαιστίνη, βουνά τα ερείπια και στον Λίβανο και στην Τεχεράνη, ολόκληρες περιοχές ισοπεδώνονται στο όνομα κάποιου «ελεύθερου κόσμου», ενός καπιταλισμού χωρίς όρια, χωρίς φραγμούς, χωρίς κεκτημένα. Προέχει η κατεδάφιση. Και η αλλαγή «παραδείγματος». Την ίδια αυτή ώρα των Παθών και των πραιτοριανών, των τεκτονικών ανακατατάξεων και των μεγάλων αναδασμών, στη χώρα του ΟΠΕΚΕΠΕ και του διαρκούς μπαζώματος, που αυτοπροβάλλεται ως πυλώνας σταθερότητας και φάρος του διεθνούς δικαίου, 200 χρόνια μετά την έξοδο του Μεσολογγίου θα απαιτηθεί και πάλι μια παλλαϊκή ΕΞΟΔΟΣ από τη συνθήκη της σήψης, της διαφθοράς και της παρακμής και ένα σχέδιο εθνικής επιβίωσης για να απομείνει στην επόμενη γενιά κάτι περισσότερο από έναν χώρο υποδοχής Golden Visa, σταθμό ανεφοδιασμού και αποθήκη πετρελαίων, πυρηνικών και κάθε είδους συμπληρωματικών εγκαταστάσεων. Δεν ζούμε ένα διάλειμμα από μια «κανονικότητα» που θα επιστρέψει. Η αγωνιούσα κοινωνία, αυτή που πλημμύρισε το Σύνταγμα για το έγκλημα των Τεμπών, αυτή που απεχθάνεται τη μικροπολιτική, την πολιτική υστεροβουλία και τα κομματικά παιχνίδια, θέλει να μετέχει και να συμβάλει στη συγκρότηση του μεγάλου κινήματος αντίστασης και αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα. Σ’ αυτή τη θετική ανάγνωση της συγκυρίας παραμένουμε προσηλωμένοι. Η πολιτική των ισχυρών δεν είναι μονόδρομος. Ούτε μη αντιμετωπίσιμη. Εν όψει της Κυριακής του Πάσχα και της μεγάλης συνάντησης, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι η ενίσχυση της κοινωνικότητας παραμένει ο πιο κρίσιμος όρος για τις μικρές ή μεγάλες μάχες που μέλλει να δοθούν. Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!