Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
19/11/2022

...με ρίζες βαθιές και ασύνορες ελπίδες...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Ο Βασίλης Καραποστόλης στα Βριλήσσια

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 11.00 π.μ., ΤΥΠΕΤ

Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, η ΔΡΑΣΗ έχει την τιμή να φιλοξενεί στα Βριλήσσια τον καθηγητή Πολιτισµού και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών Βασίλη Καραποστόλη, στο πλαίσιο της δεύτερης από τις τρεις Κυριακάτικες συζητήσεις που διοργανώνει στην πόλη το φετινό φθινόπωρο, με στόχο να συζητηθεί μέρος από τα σύνθετα ερωτήματα που απασχολούν τους ανήσυχους πολίτες της εποχής μας. Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2019, 11.00 π.μ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ «Ηθικές αξίες και εργασία στην Ελλάδα» Aίθουσα πάρκου «Μ. Θεοδωράκης» (πρώην ΤΥΠΕΤ), Υμηττού 57, Βριλήσσια "...Λιγόστεψε η πίστη στο ότι η ανθρώπινη ύπαρξη εµπεριέχει µια δυναµική που πάει πολύ πιο πέρα από τα «πράγµατα», από τα «αντικείµενα», πιο πέρα ακόµη και από την προσωπική ικανοποίηση. Αυτό είναι και το βαθύτερο πρόβληµα στον συλλογικό µας ψυχισµό εδώ και κάµποσο καιρό. Έγινε σύγχυση ανάµεσα στην ικανοποίηση και στη χαρά. Νοµίζοντας ότι ο κόσµος υπάρχει για να ταιριάζει µε τις επιθυµίες µας, χάσαµε την ικανότητα να χαιρόµαστε µε το γεγονός ότι ο κόσµος απλώς υπάρχει, ότι η ζωή εκρήγνυται κάθε τόσο µπροστά µας. ... ∆εν είναι εύκολο για έναν λαό που επί αιώνες αγωνίστηκε εναντίον του χάρου, θεωρώντας πως παλεύει µε µια εχθρική, θανάσιµη «βούληση», να παραδοθεί σήµερα σε µια αβουλία που θα τον έθαβε ήσυχα και σιωπηλά. Όποιος έχει συνηθίσει να τα βάζει µε την ίδια τη µοίρα του δεν υποκύπτει αδιαµαρτύρητα σε κανέναν αντίπαλο. Μαθηµένος να µάχεται, έχει για κεκτηµένο του, τουλάχιστον, την εξάσκηση της θέλησής του. Εκεί βασίζοµαι. Σε αυτές τις αναλαµπές της ενεργητικότητας των Ελλήνων που είναι η άλλη όψη του εγωισµού τους. Κατά διαστήµατα ο εγωισµός κάπως αυτοθεραπεύεται, ζητάει την εξιλέωση. Είναι ένα γενικότερο µάθηµα απ’ τη ζωή, που το πήρα σταδιακά: διδάχτηκα ότι κανένας άνθρωπος δεν µπορεί να ευτυχήσει αν ταυτίσει την ευτυχία µε την ιδιοποίηση κάθε ευχάριστου πράγµατος που βρίσκει στον δρόµο του. Η ζωή δεν είναι για να γίνει «δική µας», είναι για να µας κάνει εµάς δικούς της». (Απόσπασμα από συνέντευξη στη Δέσποινα Λάδη με τίτλο «Η ζωή σε πρώτο πρόσωπο», εφημερίδα «ΒΗΜΑ», 3 Σεπτεμβρίου 2012). O Βασίλης Καραποστόλης γεννήθηκε στην Αθήνα και παράλληλα µε τις µελέτες και τα δοκίµιά του για τα ήθη στον σύγχρονο κόσµο, δηµοσιεύονται από το 1995 και λογοτεχνικά έργα του. Βιβλιογραφία (2018) Μούσες εναντίον Σειρήνων, Εκδόσεις Πατάκη (2016) Το θάρρος που κοιμάται, Εκδόσεις Πατάκη (2014) Η ζωή σαν τιμολόγιο, Εκδόσεις Πατάκη (2012) Η εποχή της όρεξης, Εκδόσεις Πατάκη (2010) Διχασμός και εξιλέωση, Εκδόσεις Πατάκη (2008) Το χάρισμα, Εκδόσεις Πατάκη (2004) Χορεύοντας μόνη της, Εκδόσεις Πατάκη (2003) Ψυχές με στόμα, Μεταίχμιο (2002) Τα ενάντια, Αλεξάνδρεια (1999) Ο εαυτός δίχως πυξίδα, Αλεξάνδρεια (1999) Ο πειρασμός του Ηρόστρατου, Αλεξάνδρεια (1999) Συμβίωση και επικοινωνία στην Ελλάδα, Αλεξάνδρεια (1998) Πρώτο άγγιγμα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη (1995) Χειροποίητη πόλη, Αλεξάνδρεια (1990) Προς το παρόν, Πλέθρον (1989) Ήπιος λόγος, Πλέθρον (1985) Η αδιαχώρητη κοινωνία, Πολύτυπο (1983) Η καταναλωτική συμπεριφορά στην ελληνική κοινωνία 1960-1975, Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών Συμμετοχή σε συλλογικά έργα (2016) Πολιτική επιστήμη, Διακλαδική και συγχρονική διερεύνηση της πολιτικής πράξης, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης (2010) 28 Οκτωβρίου 1940: 70 χρόνια μετά, Η Καθημερινή (2010) Εξουσία και κοινωνία, Εκδόσεις Καστανιώτη (2009) Περί φιλανθρωπίας, Art-emis (2006) Όψεις του σύγχρονου πολιτισμού, Ελληνικά Γράμματα (2002) Athens 2002 Absolute Realism, Futura (2002) Οι χρήσεις της αρχαιότητας από το νέο ελληνισμό, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση]

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

«Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα...»

«Δοκιμές», Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter