της Λήδας Παπαγεωργίου

Πόσες φορές μου είπες πως θα φύγεις. Κι όμως τα πόδια σου παραμένουν γαντζωμένα στο μικρό δωμάτιο. Σε στιγμές ύψιστης τόλμης ξεγλιστράς από τη φωλιά σου και χάνεσαι σε δρόμους πάρκα, πλατείες. παρατηρώντας- μόνο από απόσταση και με την πλάτη πάντα στον τοίχο. Μέσα σε μια ληθαργική κατάσταση συνήθως το μόνο που σε ξυπνά είναι η καύτρα στα δάχτυλά σου. Πόσες φορές μου είπες πως θα φύγεις Για εκείνο το μέρος που αν και ποτέ δε γνώρισες το φανταζόσουν με λαχτάρα όταν έκλεινες τα μάτια σου. Τα δάχτυλά σου δε θα τα καίει πια η καύτρα. Το κόκκινο φουλάρι σου θα το ανεμίζει ο αέρας και εσύ ανάλαφρη θα κρατάς στα χέρια σου ένα κοχύλι και θα ακούς μόνο αγαπημένους ήχους. Πόσες φορές μου είπες πως θα φύγεις. Γιατί είσαι ακόμα εδώ; Λήδα Παπαγεωργίου