Σχόλια
Ξημέρωσε 21η Απριλίου...
21/4/2021

Τους χρωστάμε και θα τους χρωστάμε!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςT
Βασίλης Δημάκης: Αγάπη και λαχτάρα για τη ζωή
20/4/2021

Συγχαρητήρια για τον αγώνα σου!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Ιδανικές μορφές»
19/4/2021

Καλώς όρισες στον αγνωστικισμό μας φίλε Χρήστο, ποιητή μας! Και ας χαιρετίσουμε μαζί την ασίγαστη των ματιών μας αλλαγή, στο κυνήγι μιας αντικειμενικότητας που σαν χέλι από τα χέρια μας αδιάκοπα γλιστράει... Αναρωτήθηκες ποτέ μήπως και αυτό περιέχει ένα νόημα, έναν σκοπό ζωής;

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
ΈΚΘΕΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
16/4/2021

Λήδα, για μια, ακόμα, φορά μας συγκίνησες! Σ' ευχαριστούμε πολύ! Νάσαι καλά με τις ευαι σθησίες σου αλλά παράλληλα και με τη δύναμή σου!!!

Τάκης Μάτσας
Τα πουλιά
8/4/2021

Η ομορφιά της απομόνωσης έχει το κόστος της! Λέγεται φυγή...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Ελένη

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Τη βάρκα την έλεγαν Ελένη Μαρία. Δυο της είχε τις κόρες, δυο και τα ονόματα. Μπορεί το Λενιώ να 'χε χαθεί, μπορεί να την είχαν πάρει εκείνα τα δαιμονισμένα κύματα της παλιαρρώστιας και να την είχαν χτυπήσει - τόσο άδικα - αλύπητα πάνω στα βράχια. Το βαρκάκι το λέγαν Ελένη Μαρία κι έτσι θα 'μενε για πάντα. Τόσος πόνος - Πόσος πόνος! Ξεχείλιζαν τα δάκρυά του και φούσκωναν τη θάλασσα κάθε που έβγαινε απ' το μικρό λιμανάκι με την Ελένη Μαρία - να μην τονε βλέπει κανείς, να μη βλέπει κανέναν - να χωθεί μέσα στα σπλάχνα της σα μωρό και να χύσει το πιο πικρό φαρμάκι που 'χε ποτέ δοκιμάσει στη ζωή του. Το χαμό της Λενιώς. Πολλά τα βράδια π' απόμενε μονάχος του μεσοπέλαγα και της ακουμπούσε τη ψυχή του, με λόγια παράφορα, μισοσαλεμένα, ν' απαλύνει τον καημό του. " ...Το Λενιώ μου, που το πήγες το Λενιώ μου...Γιατί...; " Κι άπλωνε τα χέρια του και τη χτυπούσε ξεκομμένος απ' το νου του, σφαδάζοντας στο κλάμα. Πάλευε αληθινά, παλικαρίσια σα θαλασσινός. Μα τα δόντια του καημού του 'χαν μαγκώσει δυνατά, σα σμέρνα την καρδιά και τηνε στράγγιζαν κάθε βράδυ. Άντεξε τον πρώτο πόνο, πέρασε κι ο δεύτερος, στον τρίτο επάνω βγήκε με τη βάρκα απ' το λιμανάκι κι ανοίχτηκε βαθιά, αμίλητος σε μια λαδιά πηχτή από σκοτάδι. Δεν άφησε ουτ' ένα δάκρυ να κυλήσει. Μόνο τυλίχτηκε τα δίχτυα και τράβηξε την τάπα ψιθυρίζοντας σα νανούρισμα. "...Το Λενιώ μου, το μικρό μου Το στολίδι τ' ακριβό μου..." ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ: Μιχάλης Οικονόμου, Σπίτι στην Ύδρα.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    4 Σεπτεμβρίου 2020, 20:52

    Τυλίχτηκε και τέλειωσε στης μοναξιάς τα δίχτυα...

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Πιστεύω σε ένα κόσμο που δεν υπάρχει. Μα πιστεύοντας τον, τον δημιουργώ.

Ν. Καζαντζάκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter