Σχόλια
Ξημέρωσε 21η Απριλίου...
21/4/2021

Τους χρωστάμε και θα τους χρωστάμε!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςT
Βασίλης Δημάκης: Αγάπη και λαχτάρα για τη ζωή
20/4/2021

Συγχαρητήρια για τον αγώνα σου!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Ιδανικές μορφές»
19/4/2021

Καλώς όρισες στον αγνωστικισμό μας φίλε Χρήστο, ποιητή μας! Και ας χαιρετίσουμε μαζί την ασίγαστη των ματιών μας αλλαγή, στο κυνήγι μιας αντικειμενικότητας που σαν χέλι από τα χέρια μας αδιάκοπα γλιστράει... Αναρωτήθηκες ποτέ μήπως και αυτό περιέχει ένα νόημα, έναν σκοπό ζωής;

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
ΈΚΘΕΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
16/4/2021

Λήδα, για μια, ακόμα, φορά μας συγκίνησες! Σ' ευχαριστούμε πολύ! Νάσαι καλά με τις ευαι σθησίες σου αλλά παράλληλα και με τη δύναμή σου!!!

Τάκης Μάτσας
Τα πουλιά
8/4/2021

Η ομορφιά της απομόνωσης έχει το κόστος της! Λέγεται φυγή...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Ζωές

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

«Είναι τόσο απλό να είναι κάποιος κάτι και ο καθείς μας τίποτα» Το χτύπημα που εγκέλαδου λίγο πριν το μεσημέρι, βρήκε τον κόσμο στην αγορά με τέτοια δύναμη, που μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αφάνισε σχεδόν όλη την πόλη. Τραγωδία! Ουρλιαχτά παντού, κραυγές και χαλάσματα, και σιωπή, μια υπόκωφη εκρηκτική σιωπή δέους, φέρνοντας παράλυση σε όσους είχαν ακόμα αντοχή από κάπου να πιαστούν. Η ανταπόκριση από τις διπλανές περιοχές ήταν άμεση. Πολλοί έτρεξαν να συνδράμουν όπως μπορούσαν. Τροφή, κουβέρτες, αλλά και κασμάδες και φτυάρια, δε σταματούσαν ν' αλλάζουν χέρια και να υπόσχονται μια κάποια ανακούφιση, στην κρύα νύχτα που άρχιζε ν' ακονίζει τα νύχια της. Φυσικά ο θάνατος δεν μπορούσε να σταματήσει τη ζωή, αλλά ούτε και η ζωή το θάνατο. Κάπου κάπου, ακούγονταν από βαθιά μια εξαντλημένη φωνή που σιγόσβηνε κάτω από τις πλάκες και τα τσιμέντα, κι άλλοτε μιαν άλλη στεντόρεια και απαιτητική από τις πρόχειρες σκηνές - νοσοκομεία του δρόμου - , που μόλις είχε σχίσει το σκοτάδι διαλαλώντας τον ερχομό της. Όταν την βρήκαν ζωντανή, χαμένη τώρα δυο μέρες κάτω απ' τα ερείπια, την έφεραν στην σκηνή δίπλα στο νεογέννητο εγγόνι της. Το κοίταξε και χαμογέλασε ψελλίζοντας, Τι Ευτυχία, Τι Ευτυχία! Κι ήταν οι πρώτες κι οι τελευταίες λέξεις που ακούσαμε απ' τα χείλη της μέσα στην καταστροφή. ΠΊΝΑΚΑΣ : Νικόλαος Γύζης (1842-1901), κούκου. ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Πιστεύω σε ένα κόσμο που δεν υπάρχει. Μα πιστεύοντας τον, τον δημιουργώ.

Ν. Καζαντζάκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter