Σχόλια
Εκδρομή στη ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ με το Cine - Δράση
17/9/2021

Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά η Μακρόνησος υπήρξε επίσης τόπος καραντίνας για τους πρόσφυγες από τον Πόντο το 1922. Εκεί πέθαναν από τύφο και άλλες κακουχίες πάρα πολλοί βασανισμένοι άνθρωποι! Ήταν τόσοι, που πολλοί έχουν ταφεί σε ομαδικούς τάφους χωρίς κανένα διακριτικό, κι άλλους τους πέταγαν στη θάλασσα. Κόκαλα εκείνων των αθώων έβρισκαν τυχαία μετά από δυόμισι δεκαετίες οι εκτοπισμένοι αριστεροί, χωρίς καν να έχουν ιδέα πως ήταν κόκαλα προσφύγων! Νομίζω πως επιβάλλεται να αναφερθείτε και σε αυτό, άλλωστε ήδη ετοιμάζεται μια σειρά σχετικών εκδηλώσεων από τον Σύλλογο Ποντίων "ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ-ΚΟΜΝΗΝΟΙ", ένα μνημείο, ενώ έχουν γίνει αναφορές σε διάφορα βιβλία, κυκλοφορούν φωτογραφίες- ντοκουμέντα και ετοιμάζεται για πρώτη φορά ένα ολόοκληρο βιβλίο για το θέμα. Αν χρειάζεστε στοιχεία, επικοινωνείστε μαζί μου. Αν πάλι θέλετε να είναι η επίσκεψη αποκλειστικά για τους εκτοπισμένους, είναι σεβαστό.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ
Ένας χρόνος χωρίς τον Ρήγα
10/9/2021

Πάλι "ζωγράφισαν" τα "τοιχο-διωκτικά" με τον υπερρεαλιστή και πρωτοπόρο Εμπειρίκο! [Μέρες πούναι...!]

Τάκης Μάτσας
Χρηστικά
28/8/2021

Ο αξιακός πλούτος και η αληθινή χαρά, δεν πουλιούνται σε κανένα σούπερ μάρκετ αλλά απαιτούν βαθύ σκάψιμο και θυσίες.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Αμαχητί σε όλα
9/8/2021

Πιστεύω πως η πιο πολλά υποσχόμενη επίκαιρη και ουσιαστική πολιτική αλληλεγγύης (την οποία απεχθάνεται η κρατική φιλανθρωπία) εστιάζεται στην επιδίωξη άμεσης επιστροφής των ανθρώπων στα σπίτια τους, τα χωριά τους και στην επανέναρξη των οικονομικών δραστηριοτήτων τους, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΙΟΛΑΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΒΕΣΗΣ: Με την βοήθειά μας, να παραμείνουν όσοι δυνατόν περισσότεροι στην καμμένη γη ώστε να είναι ενεργοί και παρόντες όταν θα ξανανθίσει. Να τους ενθαρρύνουμε, με τις πρωτοβουλίες, την εργασία κ' συνεργασία τους να θεραπεύσουν όλες τις πληγές της γης τους και να την κάνουν ξανά κατοικήσιμη. Με το χρόνο θα επιστρέφουν και οι περισσότερο ευάλωτοι. Θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για κάθε αλληλέγγυο για "διακοπές στα καμμένα" για τη θεραπεία του ανθρώπινου πόνου, του φυσικού και κοινωνικού ανθρώπινου περίγυρου. Για μην πάνε τα θύματα σε "ανθρωπιστικά στρατόπεδα" που συνιστά πράξη συγκαλυμμένης κρατικής μισανθρωπίας, με οριστική κλοπή και ερήμωση της γης τους; το φαινόμενο αυτό χρειάζεται να αναστραφεί και η αντίστροφη κίνηση χρειάζεται να αρχίσει ΤΩΡΑ πάνω στα αποκαΐδια της εμπόλεμης "ειρήνης" που προωθούν οι κυβερνώντες και λοιποί παγκοσμιοποιητές.

Χαράλαμπος Λαζάνης
Έλα, Απόψε, Τυχαία
22/7/2021

Τρυφερο. Νοσταλγηκο.

Βυθουλκας νικος

Ματίνα

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Όταν την πρωτοπήγε στους γονιούς του έλαμπε σα γύφτικο σκεπάρνι. Η Ματίνα τους είπε κι έμειναν αγάλματα, ρωτώντας και ξαναρωτώντας αμήχανοι τα νέα της πρωτεύουσας. Η μάνα του παλαβώθηκε να στρώνει και να ξεστρώνει το τραπέζι κι πατέρας του πάγαινε κι αρχόταν τάχα μου να βλέπει τον κόκορα π' αρρώστησε και δεν κάνει τη δουλειά του. Πέρασε με το στανιό η ώρα, τέλειωσαν το φαγητό, έπιασαν τον καφέ κι απόμειναν να κοιτάζονται βράζοντας ο καθένας στη φωτιά του. Η μάνα νιώθοντας τον άντρα της να φουσκώνει μες την βαριά αντάρα της σιωπής, πήρε κομπιάζοντας το λόγο, Ε, και πότε λες με το καλό γιέ μου; Το γοργόν μάνα, το γοργόν και χάριν έχει, αφού βλέπω και σεις πως είστε σύμφωνοι... Τι 'ταν να τ' ακούσει ο πατέρας, πνίγηκε με τον καφέ και βγήκαν τα μάτια του απόξω ν' αγναντέψουν καλλίτερα τον κόσμο, σάμπως και μες τις τρύπες τους δε καταλάβαιναν τι έβλεπαν και τι άκουγαν. Πετάχτηκε απ' το σκαμνί της η μάνα, έφτυνε και σταύρωνε, και δώστου να τον χτυπά στην πλάτη να φύγει το κακό, είδε κι έπαθε να τον συνεφέρει και τον έβαλε μέσα να ξαπλωθεί, καθώς λέει ήταν ξεθεωμένος απτ' αχάραγα στα χωράφια. Αφού βράδιασε πια και τακτοποίησε τους μουσαφιραίους, πήγε κι αυτή να γείρει σιμά του αντρός της, χτυπημένη απ' τα μαντάτα και το μόχθο του σπιτιού. Τόνε βρήκε ανάσκελα, ακίνητο με τα μάτια καρφωμένα στο ταβάνι, να μετράει τ' άστρα που γυρόφερναν το νου του, Τι λες...; του ψιθύρισε. ...Τι να πω... Ακούστηκε σα να μιλούσε του εαυτού του. Δεν έχω δει - μα το θεό - δεν έχω δει ασχημότερη γυναίκα... Ναι, μα δείχνει καλή, κι αυτό θα μείνει σα σπάσει το βάζο, θ' απομείνει το μέλι να γλυκαίνει τα σωθικά τους, κοιμήσου... ΠΊΝΑΚΑΣ: Sir John William Waterhouse, Γλυκό Καλοκαίρι. 1912 ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Θα περιμένουμε μην τυχόν περάσει Το τραίνο μας με το πολύτιμο φορτίο Το τραίνο μιας άλλης ώρας Μιας άλλης χώρας που σύνορα δεν έχει. Θα περιμένουμε μην τυχόν περάσει Το τραίνο που δεν μπορεί μια και ξεκίνησε να σταματήσει Τώρα σε σήραγγα μπορεί να βρίσκεται Μπορεί να βρίσκεται σε δύσκολο βουνό Ίσως σε κάμπο με πλημμύρα Σε τόπο που νά’ ναι μεσημέρι Ή σ’ άλλον που νά’ ναι βράδυ Μα θα περάσει.

[Θα Περιμένουμε] Του Ανδρέα Εμπειρίκου
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter