του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Η αλήθεια είναι ότι δεν συμμετέχω πια σε διαγωνισμούς. Γιατί τους κερδίζω και νιώθω πολύ άσχημα. Η τελευταία φορά ήταν...- πάλι - το πρώτο βραβείο. Ω, τι φριχτή μοναξιά, τι παγωμένα βλέμματα, ούτε θέλω να το θυμάμαι. Τώρα όμως είναι διαφορετικά. Είναι θέμα ζωής του θανάτου. Είπα το ναι δίχως δεύτερη σκέψη. Ναι! Θα διαγωνιστώ μέχρις εσχάτων, και θα κάνω το παν για τα ιδρωμένα δάχτυλά σας. Το ξέρω, δυστυχώς, δεν έχω καμία ελπίδα να χάσω, κι έτσι θα δοθώ για άλλη μια φορά (μοιραία τελευταία) βορά στα μάτια σας. Κοπιάστε κυρίες - κύριοι, λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το είναι μου. Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο αναβλύζει εντός μου. Αν είχες φανταστεί αυτό που πάντα ήσουνα, θα 'χες αυτό που δεν χάνεται ποτέ. Εχθές ο κόσμος σου ανήκε, σήμερα του Ανήκεις. ΠΊΝΑΚΑΣ: Γ. Ιακωβίδης, Τουαλέτα. ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ