Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
20/11/2021

''Και να αδελφέ μου, που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά. Καταλαβαινόμαστε τώρα. δε χρειάζονται περσότερα! Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΜΕ,αδελφέ μου, απ' τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να ΣΜΙΞΟΥΜΕ τον κόσμο,! [Γ. ΡΙΤΣΟΣ ]

Τάκης Μάτσας [Το Πολυτεχνείο ζει]
Κυριακή 24 Νοεμβρίου, ο Γιώργος Κοντογιώργης στα Βριλήσσια
7/11/2021

Δύο χρόνια μετά την ομιλία του κ. Κοντογιώργη, την οποία παρακολούθησα δια ζώσης, είδα ξανά το βίντεο, τα ερωτήματα παραμένουν: Δημοκρατία ή εκλόγιμη μοναρχία; Γενικό συμφέρον ή το συμφέρον της κοινωνίας; Πολιτική ως φαινόμενο ή ως θέσμιση; Ποιο είναι σήμερα το αξιακό σύστημα της κοινωνίας; Πως αντιλαμβανόμαστε το ρόλο της κοινωνίας, ως ιδιώτη ή ως εταίρο της κοινωνίας; Τι είναι ο Δημοσκοπικός Δήμος, και γιατί δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε επίπεδο δήμου ή γειτονιάς; Τι ακριβώς σημαίνει μεταβολή της Πολιτείας; Γιατί δεν υπάρχει συμμετοχή των πολιτών, τη στιγμή που συντελείται ένας βίαιος κοινωνικός μετασχηματισμός; Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε; Πριν αρχίσουμε να αναζητούμε τις Απαντήσεις, δεν αρκεί μόνο να προβάλουμε τις Αρνήσεις, μα και να συστηματοποιήσουμε τις καίριες Ερωτήσεις, οι οποίες, όταν δεν είναι ξεκάθαρες, τότε ίσως θα πρέπει να αναζητούνται στις αντιρρήσεις των άλλων. Αυτό είναι μια διαρκής διαδικασία που προϋποθέτει τη διαλογική συζήτηση των εμπλεκόμενων υποκειμένων, όπου πρέπει να μιλήσεις αλλά και να ακούσεις. Όχι την αντιπαράθεση/διαλογικό μονόλογο, όπου ο καθένας λέει αυτό που πιστεύει αλλά απορρίπτει τον άλλον, χωρίς καν να τον ακούει. Δυστυχώς, δεν υπάρχει δημόσιος διάλογος σε κανένα επίπεδο.

Δημήτρης Καλαμπούκας
ΤΟ ΔΩΡΟ
31/10/2021

Πολύ δυνατή γραφή, στίχος ''κοφτερό μαχαίρι''! Λήδα σ' ευχαριστούμε! Νάσαι πάντα καλά! Έχεις πολλά να μας δώσεις ακόμα! Το ''δώρο'' σου ΔΩΡΟ για μας!!!

Τάκης Μάτσας
28η Οκτωβρίου
28/10/2021

Και τα πατήματα και τη νύχτα ατέλειωτη μια ζωή θυμάμαι...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ω, Κόσμε
14/10/2021

Η διαλεκτική της ύπαρξης.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

«Πραγματικές αλήθειες. Η Ζωή της Εστέλα» από το Cine Δράση

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου, 8:15μμ, Αίθουσα Νίκος Εγγονόπουλος, Πάρκο Μίκης Θεοδωράκης (ΤΥΠΕΤ)

Σίγουρα η πανδημία και ο φόβος μας επικείμενης σοβαρής ασθένειας που τη συνοδεύει μας περιορίζει όλους, τον καθένα στο δικό του προσωπικό χώρο. Δυσκολεύει τις μεταξύ μας επαφές, απομακρύνει τον έναν από τον άλλον, ο φόβος έγινε μόνιμος συνοδός μας, ενώ η «κοινή μας ζωή», από την απλή κοινωνική συναναστροφή έως την παρακολούθηση μιας δημόσιας προβολής, μιας θεατρικής παράστασης έως την συμμετοχή σε μια αγωνιστική δραστηριότητα, έχει μετατραπεί σε μια μακρινή ανάμνηση. Αλλά τα ιστορικά γεγονότα είναι εδώ και απαιτούν την προσοχή μας, την αναφορά μας σε αυτά, το σεβασμό στα μηνύματα και τα συνθήματα τους. Η μνήμη είναι απαραίτητη για να αποφεύγουμε τα ίδια λάθη. Οι λαοί δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς τη γνώση της Ιστορία τους. Η Ιστορία είναι η μνήμη τους. Κατανοώντας την, κατανοούν τον κόσμο. Παρά τον πόνο και την ένταση που προκαλούν, τα τραγικά ιστορικά γεγονότα είναι αναγκαίο να μένουν ζωντανά στη λαϊκή συνείδησή γιατί μόνο έτσι μπορούμε να εξασφαλίσουμε επανορθωτικές δράσεις, απαραίτητες για ουσιαστική και όχι επιφανειακή εθνική συμφιλίωση και ενότητα. Συμφιλίωση και ενότητα που απαιτούν οι μεγάλες προκλήσεις που φέρνει μπροστά και στον ελληνικό λαό η τόσο ενδιαφέρουσα και δύσκολη εποχή μας. Καθώς σε λίγες ημέρες ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε την 48η επέτειο από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, που σήμανε την αρχή για την κατάρρευση της 7χρονης δικτατορίας των συνταγματαρχών, το Cine Δράση ετοίμασε ένα μικρό αφιέρωμα με ταινίες που αφορούν δικτατορίες. Ξεκινάμε προβάλλοντας την ταινία «Πραγματικές Αλήθειες, η Ζωή της Εστέλα». Πρόκειται για ένα βιογραφικό-ιστορικό φιλμ από την Αργεντινή, σκηνοθετικό ντεμπούτο του Nicolás Gil Lavedra που βασίζεται στη ζωή της δασκάλας, ακτιβίστριας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προέδρου της οργάνωσης «Grandmothers of Plaza de Mayo» («Γιαγιάδες της Πλατείας Μαΐου»), Estela de Carlotto. Η ταινία δεν έχει προβληθεί στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες και στην Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων την προσέφεραν το Ινστιτούτο Θερβάντες και η Πρεσβεία της Αργεντινής στην Αθήνα. Τους ευχαριστούμε για αυτή τους την προσφορά. Πραγματικές αλήθειες. Η Ζωή της Εστέλα Αργεντινή, Κοινωνική, 2011. Διάρκεια: 99’. Σκηνοθεσία: Nicolas Gil Lavedra. Σενάριο: Maria Laura Gargarella, Jorge Maestro. Πρωταγωνιστούν: Susu Pecoraro, Alejandro Awada, Ines Efron. Το 1976, πραξικόπημα των Ενόπλων Δυνάμεων ανέτρεψε την εκλεγμένη κυβέρνηση της Αργεντινής, κατάργησε τα συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες και για 7 χρόνια μέχρι το 1983 εφάρμοσε πολιτικές τρόμου και βίας πάνω στον αργεντίνικο λαό. Αν και η χώρα είχε υποστεί και άλλες στρατιωτικές δικτατορίες κατά τον 20ο αιώνα, η τελευταία θεωρείται η πιο αιματηρή και καταπιεστική. Μέσα σε αυτό το ιστορικά μικρό διάστημα υπολογίζεται ότι 30.000 πολίτες δολοφονήθηκαν, δεκάδες χιλιάδες άλλοι φυλακίστηκαν, αναγκάστηκαν να περάσουν στην παρανομία ή επέλεξαν την αυτοεξορία. Ανάμεσα στα θύματα του καθεστώτος υπήρξαν νεαρές γυναίκες, μικρά παιδιά και αγέννητα μωρά. Γυναίκες που κατά τη διάρκεια της σύλληψης τους κυοφορούσαν, γεννούσαν μέσα στις φυλακές και τα μωρά τους απάγονταν και δίνονταν για υιοθεσία σε στρατιωτικούς ή πλούσιες οικογένειες φιλικά προσκείμενες στο καθεστώς. Μητέρα μια ακτιβίστριας κόρης που συνελήφθη και αγνοούνταν και γιαγιά ενός «εξαφανισμένου εγγονού ήταν και η ηρωίδα μας. Η Εστέλα, γυναίκα της μεσαίας τάξης, σε όλη της ζωή μοίραζε το χρόνο της στην οικογένειά της και τη δουλειά της ως διευθύντρια σχολείου, εντελώς απομακρυσμένη από κάθε πολιτική δραστηριότητα. Ο πόνος και η αναζήτηση των αγαπημένων της προσώπων την μεταμόρφωσαν από νοικοκυρά σε πολίτη που συμμετέχει στις δημόσιες υποθέσεις και στους αγώνες για δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων. Από τη δράση της δημιουργήθηκε ένα ευρύτερο κίνημα που οδήγησε και επανένωση πολλών διαλυμένων οικογενειών με τα «εξαφανισμένα» παιδιά ή εγγόνια τους. Σχεδόν τρία χρόνια μετά το γύρισμα της ταινίας, την Τρίτη 5 Αυγούστου 2014, η ίδια η Εστέλα βρήκε τελικά τον εγγονό της Guido Montoya Carlotto, ο οποίος απήχθη μετά τη δολοφονία και την εξαφάνιση των γονιών του και παραδόθηκε σε θετή οικογένεια. Ο Guido έγινε ο εγγονός Νο 114 που επέστρεψε στην οικογένεια του μετά από ενέργειες της οργάνωσης των γιαγιάδων: «Abuelas de Plaza de Mayo». Ο σκηνοθέτης Nicolas Gil Lavedra γεννήθηκε το 1983 στο Μπουένος Άιρες και είναι γιος του δικηγόρου Ricardo Gil Lavedra που το 1985 καταδίκασε τους υπεύθυνους στρατιωτικούς του πραξικοπήματος στην Αργεντινή. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ Οι χειμερινές προβολές του Cine - Δράση πραγματοποιούνται στο Πάρκο "Μίκης Θεοδωράκης", (ΤΥΠΕΤ), Υμηττού 57, Βριλήσσια, κάθε Πέμπτη 8.15 μ.μ.. Η είσοδος των θεατών στην αίθουσα γίνεται με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις: Πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης ή αποτελέσματα rapid test του τελευταίου 48ωρου. Η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική σε όλους τους κλειστούς χώρους. Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine – Δράση

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Υπάρχουν στους ανθρώπους περισσότερα πράγματα να θαυμάσουμε, παρά να περιφρονήσουμε.

Αλμπέρ Καμύ
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter