Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
19/11/2022

...με ρίζες βαθιές και ασύνορες ελπίδες...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Πάλι για το ΣΒΑΚ (Σχέδιο Βιώσιμης Ανάπτυξης & Κινητικότητας)

Θέσεις και προτάσεις της ΔΡΑΣΗΣ για την εφαρμογή των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων που εισηγήθηκε η δημοτική αρχή

Περιπορεύομαι: πορεύομαι γύρω από έναν τόπο. Οι προτάσεις της δημοτικής αρχής των Βριλησσίων για την μερική εφαρμογή του ΣΒΑΚ που συζητήθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο (23/2/2022), χαρακτηρίζονται από ατολμία, ιδεοληψία και δογματική προσήλωση στη φιλοσοφία που διέπει το βασικό «σενάριο»: Να εμποδιστεί με κάθε θυσία η διέλευση από το προάστιο όσων δεν κατοικούν σε αυτό. Μετά μάλιστα τις πρόσφατες εξελίξεις στο ζήτημα του δημοτικού αμαξοστασίου, προκύπτει μια αντίφαση και μια ελιτίστικη αντίληψη για τον Δήμο μας: Από τη μια επιδιώκουμε να μεταφέρουμε οχλούσες χρήσεις σε άλλο δήμο, από την άλλη οι κάτοικοι των άλλων δήμων δεν πρέπει να διέρχονται από το δικό μας προάστιο. Εκείνοι να πάρουν τα σκουπίδια μας. Εμείς ούτε να διασχίζουν την πόλη μας. Αλλά ακόμη κι έτσι, και παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς, οι προτεινόμενες κυκλοφοριακές αλλαγές δεν θα υποχρεώσουν σε διαρκή βόλτα στα σοκάκια των Βριλησσίων τόσο τους «ξένους» που θέλουν να διασχίσουν το προάστιο, (είτε ως διερχόμενοι, είτε για να έχουν πρόσβαση σε καταστήματα, επιχειρήσεις και υπηρεσίες), όσο τους ίδιους τους κατοίκους των Βριλησσίων, πρωτίστως αυτούς που μένουν στις οδούς όπου προτείνεται να υλοποιηθούν οι αλλαγές. Τα προτεινόμενα, μετατρέπουν ακόμα και τις καθημερινές αναγκαίες μετακινήσεις, όπως το να οδηγήσεις τα παιδιά στο σχολείο ή να κάνεις τα ψώνια σου, σε σπαζοκεφαλιά, αυξάνουν τις αποστάσεις και τη δυσκολία τους, συνεπώς και τους κινδύνους που τις συνοδεύουν. Έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές (αύξηση καυσαερίων από το διαρκές ξεκίνα-σταμάτα, ηχορύπανση) και οικονομικές συνέπειες (αύξηση του κόστους κυκλοφορίας) και επηρεάζουν αρνητικά τον κύκλο εργασιών των τοπικών μικρών επιχειρήσεων, δυσκολεύοντας την πρόσβαση των πελατών προς αυτές. Με δυο λόγια, θεωρούμε ότι οι αλλαγές που προτείνονται αποτελούν πρόχειρη, αυτόματη και ανεπεξέργαστη μεταφορά στο προάστιό μας πρακτικών που εφαρμόστηκαν σε άλλους δήμους. Όπως στο Π. Ψυχικό, όπου όλοι υποβάλλονται σε μια διαρκή «περιπορεία», προκειμένου να εμποδίζονται οι επισκέπτες να το διασχίσουν. Αλλά υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στο δικό μας και το προαναφερθέν προάστιο. Εκείνο είναι χώρος αμιγούς κατοικίας. Δεν έχει αγορά και καταστήματα τα οποία πληρώνουν επιπλέον δημοτικά τέλη και πρέπει να διευκολύνονται στην εργασία τους. Τέλος, εκτιμούμε ότι, για μια ακόμα φορά, η δημοτική αρχή προτείνει αλλαγές που θα επιβαρύνουν την καθημερινότητα των δημοτών, χωρίς να τους ενημερώσει και πολύ περισσότερο χωρίς να πάρει υπόψιν της τη γνώμη τους. Τακτική που δημοκρατική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Με βάση όλα τα παραπάνω η ΔΡΑΣΗ απέρριψε τις περισσότερες προτεινόμενες αλλαγές εκτός από αυτές που θα αναφέρουμε στο τέλος. Η στάση μας αυτή ήταν και πάλι μελετημένη, αναλυτική και τεκμηριωμένη, βάσει συγκεκριμένων παραδειγμάτων. Βασική μας επιδίωξη, να μην σπαταληθούν χρήματα των δημοτών σε λάθος κατεύθυνση και σε λανθασμένες επιλογές. Σε κάθε περίπτωση, το έχουμε αναλύσει πολλές φορές, το ΣΒΑΚ, (το οποίο η ΔΡΑΣΗ ουδέποτε ψήφισε, για να εγκαλείται για την καθυστέρηση της εφαρμογής του), είναι εξαρχής και συστατικά θεμελιωμένο σε ζητούμενα με τα οποία εμείς διαφωνούμε. Οι μελετητές σχεδίασαν σύμφωνα με αυτό που ο Δήμος - πελάτης ζήτησε: Την αποτροπή της διαμπερούς κυκλοφορίας. Η ασφάλεια των σχολείων, η οποία χρησιμοποιείται διαρκώς ως πρόσχημα, δεν προϋποθέτει κανένα ΣΒΑΚ αλλά σοβαρές και ενίοτε απλές, τοπικές παρεμβάσεις. Ιδού τα δεδομένα: Πρώτο παράδειγμα: Κάτοικος της οδού Σπάρτης, αρ. 1 (στη συμβολή με την Ομήρου) θέλει να φτάσει στη γωνία Σπάρτης και Σισμανογλείου (απόσταση 600μέτρων). Ακολουθεί την εξής διαδρομή: Ανεβαίνει την Σπάρτης μέχρι την Αίαντος, εκεί κάνει δεξιά, ακολουθεί την Αίαντος μέχρι την Τροίας εκεί κάνει αριστερά, ακολουθεί την Τροίας μέχρι την Έκτορος κάνει πάλι αριστερά, ακολουθεί την Έκτορος μέχρι τη Σπάρτης και ξαναβγαίνοντας στη Σπάρτης κάνει δεξιά για να βγει Σισμανογλείου. Έχει διανύσει περίπου 300 μέτρα παραπάνω και αρκετά stop σε δρόμους που δεν έχουν και την καλύτερη ορατότητα. Παράδειγμα δεύτερο: Ο ίδιος κάτοικος πρέπει να πάει το παιδί του σε σχολή μουσικής η οποία βρίσκεται επί της οδού Πατρόκλου στο τμήμα πάνω από την Πάριδος. Κάνει τη διαδρομή που περιγράψαμε στο προηγούμενο παράδειγμα για να βγει Σισμανογλείου (έχει την εναλλακτική να πάρει την Λ. Πεντέλης αλλά από την Πατρόκλου και μετά η διαδρομή ταυτίζεται). Φτάνει στη Σισμανογλείου, κινείται δεξιά μέχρι την Πατρόκλου, κάνει αριστερά στην Πατρόκλου συνεχίζει μέχρι τη Διομήδους, εκεί κάνει αριστερά μέχρι την Τροίας και δεξιά στην Τροίας η οποία όμως τελειώνει στην Πάριδος. Οπότε θα αφήσει το αυτοκίνητο του και, βρέχει, χιονίζει, θα κάνει πεζός με το παιδί του τη διαδρομή μέχρι τη σχολή. Μακριά από εμάς η αντίληψη ότι έξω από κάθε κατάστημα, ή κάθε υπηρεσία πρέπει να υπάρχει και ένας χώρος στάθμευσης. Αλλά αποδεικνύεται εδώ ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές που δεν αιτιολογούνται και επαρκώς, δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα καλούνται να λύσουν, καθώς η εμμονή σε αντιδρομήσεις και μονοδρομήσεις επιβαρύνει με την κυκλοφορία μεγάλου αριθμού αυτοκινήτων οδούς μικρού μήκους και στενούς όπως πχ. η Έκτορος, η Αίαντος, η Διομήδους. Παράδειγμα τρίτο: Η οδός Κρήτης προτείνεται να αλλάξει κατεύθυνση και τα οχήματα να κινούνται από Σαλαμίνος προς Αγίου Αντωνίου, χωρίς επαρκή επιχειρήματα που να στηρίζουν αυτή την αλλαγή. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το μεγάλο πρόβλημα προκύπτει από την αντιδρόμηση της οδού Ηπείρου, το τμήμα της οποίας από Ψαρών έως Κρήτης παραμένει άνοδος, και το τμήμα από Κρήτης έως 28ης Οκτωβρίου γίνεται κάθοδος. Συνεπώς μπροστά στην παιδική χαρά, ελάχιστα μόνον μέτρα από το σχολείο και το νηπιαγωγείο, θα συναντιούνται, μετά την εφαρμογή των προτεινόμενων αλλαγών, οχήματα που κινούνται σε τρεις κατευθύνσεις, εντείνοντας το κυκλοφοριακό κομφούζιο που παρατηρείται τις ώρες έναρξης και λήξης των μαθημάτων. Συνεπώς, αντί να αποσυμφορείται η κυκλοφορία, επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο αυξάνοντας τους κινδύνους για τους μαθητές. Εδώ προκρίνουμε μια λύση η οποία αφήνει την οδό Ηπείρου ως έχει, με παράλληλη πεζοδρόμηση της οδού Κρήτης για το τμήμα της που συνορεύει με την παιδική χαρά και το σχολείο και μετατροπή του υπολοίπου τμήματος της σε οδό ήπιας κυκλοφορίας. Παράδειγμα τέταρτο: Οι αλλαγές περί την οδό Αργυροκάστρου. Από την περίοδο της δημαρχίας Κώστα Ιωαννίδη είναι έντονες οι διαμαρτυρίες των κατοίκων της Αργυροκάστρου η οποία δέχτηκε ένα μεγάλο φορτίο κίνησης, λόγω της αντιδρόμησης της Εθνικής Αντιστάσεως, καθώς αυτός ο μικρός και στενός δρόμος έγινε η πρώτη κάθοδος προς το κέντρο των Βριλησσίων όσων μπαίνουν στην πόλη από το φανάρι της οδού Κισσάβου. Αντί λοιπόν η διοίκηση να προχωρήσει σε μια γενναία και τολμηρή λύση που θα επανάφερε την Εθνικής Αντιστάσεως στην προηγούμενη κατάσταση, προτείνει μια διευθέτηση που μετατρέπει την περιοχή σε λαβύρινθο και υποχρεώνει τους μόνιμους κατοίκους σε μια διαρκή «περιπορεία» σε όλες τις μετακινήσεις τους. Συγκεκριμένα από Ολύμπου προς Κισσάβου, έξι (6) παράλληλοι δρόμοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση! Η Εθνικής Αντιστάσεως, η Φλωρίνης (από Μπακογιάννη μέχρι την Ταϋγέτου όπου και τελειώνει), η Αργυροκάστρου (από Ολύμπου έως Ταϋγέτου), η Πιερίων, η Δίρφης (ανεβαίνει έως την Κισσάβου). Άνοδος είναι επίσης και η μικρότερη Ορεστιάδος (προέκταση της οδού Πάικου πάνω από την Ολύμπου). Ακολουθεί η οδός Ξάνθης η οποία προτείνεται για πεζόδρομος. Με τις προτεινόμενες αλλαγές η Αργυρόκαστρου δεν ελαφρύνεται, αντίθετα προκαλείται κυκλοφοριακή συμφόρηση στη συμβολή της με την Ταϋγέτου από τα οχήματα που, άλλα θα ανεβαίνουν και άλλα θα κατεβαίνουν σε αυτήν. Και πάλι αυτή η συνάντηση (τριών τώρα και όχι δύο) οχημάτων θα γίνεται λίγα μέτρα από την είσοδο ενός σχολείου, του Β΄ Γυμνασίου Βριλησσίων. Επιπλέον το πρόβλημα θα μεταφερθεί στην επόμενη κάθοδο, την οδό Ροδόπης, η οποία τώρα θα υποδεχθεί τον μεγάλο όγκο των αυτοκινήτων που κινούνται δυτικά προς το κέντρο της πόλης. (Σημείωση για την Αργυροκάστρου: Το να μην αποφασίζουμε να αποκαταστήσουμε ένα λάθος αφαιρώντας απλώς ένα απαγορευτικό και αντ' αυτού να ανασχεδιάζουμε την κυκλοφορία της μισής πόλης, για να καταλήξουμε στο ίδιο αποτέλεσμα, δεν μας φαίνεται και τόσο... επιστημονικό. ) Παράδειγμα πέμπτο. Στην ίδια λογική κινούνται και οι αλλαγές που προτείνονται στην περιοχή που περικλείεται από τις οδούς Ολύμπου- Αμαζόνων-Βριλησσού-Λ. Αναπαύσεως και Αλφειού. Με τη διαφορά ότι εδώ η κίνηση καθίσταται ακόμα περισσότερο δαιδαλώδης καθώς πρόκειται για δρόμους μικρού μήκους και στενούς (πχ Ιάσωνος) που έτσι ή αλλιώς δεν επηρεάζουν σημαντικά την κυκλοφορία στο προάστιο και βασικά χρησιμοποιούνται μόνον από τους περιοίκους. Προτείνουμε την πεζοδρόμηση ή μετατροπή σε ήπιας κυκλοφορίας των τμημάτων των οδών Χελμού και Σωκράτους από Αλφειού έως Βριλησσού, καθώς και του τμήματος της οδού Αλφειού που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το 5ο Δημοτικό. Η «Δράση» συμφωνεί με τις μονοδρομήσεις των οδών Μάρκου Μπότσαρη, Διός και Αγράφων καθώς επί αυτών βρίσκονται παιδικοί σταθμοί, νηπιαγωγεία ή δημοτικά σχολεία και με αυτές τις αλλαγές -όπως και τις αλλαγές γύρω από το 5ο Δημοτικό - βελτιώνεται η ασφάλεια των μαθητών και των συνοδών τους που κινούνται από και προς αυτά τα σχολικά ιδρύματα. ΥΓ: Όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για τα ΣΒΑΚ!

ΣΧΕΤΙΚΑ: Δημοτικό Συμβούλιο
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

«Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα...»

«Δοκιμές», Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter