Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Ψάχνει για «συνενόχους» ο κ. Μανιατογιάννης;

Θέατρο του παραλόγου και μεθοδευμένο αδιέξοδο στο θέμα των απορριμματοφόρων

Ξένος Μανιατογιάννης: Δεν θα διχάσω δύο κοινωνίες και δεν θα «χτυπηθώ» με τον Δήμο Παλλήνης. Η πόλη βρίσκεται σε δύσκολη θέση από τις επιλογές και τον λαϊκισμό της αντιπολίτευσης. ... Δυστυχώς με την «αγωνιστική» προσπάθεια των δύο παρατάξεων της αντιπολίτευσης προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος της Ν.Δ. κ. Χατζηδάκη, δεν εντάχθηκε ο δήμος στο νόμο για τη διαχείριση των απορριμμάτων και ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΕΚΤΟΣ στο σύνολο των Δήμων που παρέμειναν και επωφελήθηκαν... Οριστική λύση για τα απορρίμματα υπάρχει. Δύο είναι οι επιλογές ή στο οικόπεδο 444 ( Συμβολή Λ. Πεντέλης - Λ. Αναπαύσεως & Βορείου Ηπείρου)) ή υπόγεια στη Ναυτική Βάση (με ανάπλαση πρασίνου στην επιφάνεια του χώρου) με είσοδο και έξοδο από την Αναπαύσεως. θέλουμε; Θα συζητήσουμε; (Ανακοίνωση 25/2/2022). --------------------------------------------------------------------------- Ίσως οφείλεται στο γενικότερο κλίμα, πάντως έχουμε μπει οριστικά στη σφαίρα του παραλόγου στο δημοτικό συμβούλιο των Βριλησσίων. Δεν υπάρχει άλλη περιγραφή για όσα συμβαίνουν. Και βεβαίως, μπορεί ο δήμαρχος να δικαιούται να επιδίδεται σε πολιτική αντιπαράθεση με τους προκατόχους του και με όποιους έχει επιλέξει να αντιδικεί, (ακόμη και όταν αυτοί τον αντιπολιτεύονται χαλαρά..., διότι εξίσου ευθύνονται για τα σημερινά), και όλοι να αναβάλουν διαρκώς τις επιλογές τους, ζυγίζοντας αντιδράσεις, εμάς όμως αυτό ουδόλως μας αφορά. ‘Έχουμε και λέμε. Τον Μάιο του 2020 το δημοτικό συμβούλιο των Βριλησσίων αποφασίζει ΟΜΟΦΩΝΑ, δηλαδή με την ψήφο των συμβούλων και της δημοτικής αρχής, να απομακρύνει εντός ενός χρόνου, (δηλαδή μέχρι τον Μάιο του 2021), τα απορριμματοφόρα των Βριλησσίων από την Ναυτική Βάση. (Διαφοροποιήθηκε ο κ. Βήττος, ο οποίος ζήτησε την άμεση απομάκρυνσή τους). Το χρονικό περιθώριο του ενός έτους δόθηκε στη διοίκηση για να βρει μια προσωρινή λύση στάθμευσης των δημοτικών οχημάτων αλλά και να προετοιμάσει μια ολοκληρωμένη και οριστική πρόταση. Η δημοτική αρχή τίποτα από τα δυο δεν έπραξε. Αφενός, άφησε να περάσουν 19 μήνες για να βρει και να μισθώσει με δυσμενείς όρους ένα εγκαταλειμμένο, αδιαμόρφωτο και ακατάλληλο οικόπεδο για τη στάθμευση των δημοτικών οχημάτων, σε προκλητικά υψηλή τιμή, χωρίς προηγουμένως να έχει συνεννοηθεί με τον γειτονικό Δήμο και τον Δήμαρχό του, τον ίδιον δήμαρχο που ο κ. Μανιατογιάννης είχε προσκαλέσει στη συνεδρίαση του Μαΐου του 2020 και «αξιοποιήσει» κατά των πολιτικών του «αντιπάλων», δίνοντάς του παράλληλα τη δυνατότητα να καταθέσει δημόσια από τότε την αντίθεσή του στη μεταφορά των απορριμματοφόρων των Βριλησσίων στον Γέρακα, μεταφορά, που δύο χρόνια μετά, ο ίδιος ο κ. Μανιατογιάννης επιχείρησε!! Αφετέρου ο κ. Μανιατογιάννης παρατείνει την έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου των Βριλησσίων, (παραμένει σε εκκρεμότητα από το 2010), στο οποίο ορίζονται οι χρήσεις γης, επομένως, ούτε επικαιροποιεί την ισχύουσα χωροθέτηση για το γκαράζ των απορριμματοφόρων στο οικόπεδο ΟΤ444 στην είσοδο των Άνω Βριλησσίων, ούτε περιγράφει κάποιον άλλο χώρο για τη χρήση αυτή. Αναμονή και «ζύγισμα» είναι η πολιτική τους. Με το αποτέλεσμα να εξαρτάται από το ποια ομάδα κατοίκων θα «φωνάξει» περισσότερο, οι των Άνω Βριλησσίων ή οι περίοικοι της Ναυτικής Βάσης; Έτσι κάνουν οι «μεγάλες» παρατάξεις και οι δήμαρχοι πολιτική. Μετά από αυτά, και ενώ το δημοτικό συμβούλιο Παλλήνης αντιδρά σφοδρότατα κατά του Δήμου Βριλησσίων, ο κ. Μανιατογιάννης αλλάζει πορεία και σαν να πρόκειται για ... άλλον, δηλώνει... ηρωικά ότι «δεν προτίθεται να διχάσει τις δύο κοινωνίες,» τις οποίες έχει ο ίδιος ήδη διχάσει! Προκύπτει κάποιο συμπέρασμα από τόσο αλλοπρόσαλλές συμπεριφορές; Η δική μας σκέψη είναι ότι η δημοτική αρχή των Βριλησσίων, συνειδητά και μεθοδευμένα, επέλεξε να ακολουθήσει έναν δρόμο κωλυσιεργίας, σπαταλώντας όλα τα χρονικά περιθώρια, ώστε το αμαξοστάσιο και οι σχετικές λειτουργίες να παραμείνουν στη Ναυτική Βάση! Και να βρισκόμαστε σήμερα πάλι στο σημείο μηδέν, απροετοίμαστοι, με τον κ. Μανιατογιάννη να επαναφέρει το «σενάριο Χατζηδάκη», το οποίο έχει απορρίψει το δημοτικό συμβούλιο με την ψήφο και της δικής του παράταξης! Αλλά για όλα αυτά ευθύνεται... η αντιπολίτευση, η οποία το 2020 δεν δέχτηκε τη «λύση Χατζηδάκη», που νομιμοποιούσε... προσωρινά το καθεστώς της Ναυτικής Βάσης για μια τριετία, με τα δύο χρόνια από αυτά να έχουν παρέλθει χωρίς καμία ενέργεια από την πλευρά των διοικούντων! Και μετά αναρωτιέται ρητορικά ο δήμαρχος Βριλησσίων, αν είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε, συγκαλώντας την προσεχή Τετάρτη δημοτικό συμβούλιο για να λάβουμε αποφάσεις!! Είμαστε; Θού, Κύριε, φυλακήν τώ στόματί μας!! Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη Φωτογραφία: https://www.theatromania.gr/

ΣΧΕΤΙΚΑ: Δημοτικό Συμβούλιο
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter