Σχόλια
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
23/6/2022

Οι παρατηρήσεις για τη Ρωσία και το Αιγαίο, είναι ενδιαφέρουσες. Καταδίκασε όμως ποτέ η Ρωσία το casus belli για τα 12 μίλια; Αναγνωρίζει ελληνικό εναέριο χώρο πέρα από τα 6 μίλια από τις ακτές μας; Αν σε αυτά τα δύο κρίσιμα σημεία συντάσσεται ΚΑΙ η Ρωσία με την Τουρκία και με τη Δύση, μήπως αξίζει να ξαναδούμε τι συμφέρει πραγματικά τη χώρα μας και τι όχι; Η Ρωσία όντως δεν θέλει (κι άλλο) πόλεμο, που θα έκλεινε το Αιγαίο και τα Στενά. Τη συμφέρει όμως να μένουν ανοικτά όλα τα ελληνοτουρκικά, ώστε να μην υπάρξει ποτέ ούτε μερική επέκταση χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, που θα περιόριζε τα σημερινά διεθνή ύδατα προς όφελος της χώρας μας. Επιπλέον, φαίνεται να θεωρεί ότι τα ανοικτά θέματα των δύο χωρών αποδυναμώνουν το ΝΑΤΟ και ενισχύουν την ίδια.

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
19/6/2022

Σκέφτομαι τους αιγαιοπελαγίτες και αιγαιοπελαγίτισσες. Τους πιο παλιά πλασμένους Έλληνες στον τόπο τους!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Αγιά Μαρίνα
12/6/2022

Πάλι καλά που βρέθηκε σε κάτι να χρησιμεύουν οι φυλλάδες!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Lyubov
18/5/2022

Ο καλλιεργημένος ανθρωπισμός δίνει τις εξετάσεις του την στιγμή του αβάστακτου πόνου! Και ας θυμόμαστε: Η κάρτα της δωρεάς οργάνων να συντροφεύει πάντα την αστυνομική μας ταυτότητα στην ίδια θήκη...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Συλλυπητήρια στον Αργύρη Ντινόπουλο
3/5/2022

Συλληπητήρια στην οικογένεια του Αργύρη Ντινόπουλου. Η μητέρα του σφράγισε με την αξιοπρέπεια της μια ολόκληρη γενιά μαθητών και μαθητριών στα Βριλήσσια. Να ζήσουν να θυμούνται πάντα το παλικάρι τους με αγάπη.

Μαριάννα Χρυσικάκου

Ο Υιός του Πατρός μου

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Τι κι αν είχαμε προκόψει; Η στράτα μας δεν πάγαινε πουθενά. Ή πάγαινε; Έτσι έλεγαν - τέλος πάντων, δεν ξέρω, αν και ξέρω προς τα που παγαίναμε, αλλά, ας μην το πω, ας το αφήσω προς ώρας. Τα γεννήματα ήταν καλά, καλά και βλογημένα - Δόξα σοι ο Θεός - το ίδιο και τ' αμπέλια και τα λιοχώραφα, φώτιζαν το δρόμο να τραβήξουμε, να ιδούμε άσπρη μέρα, μα, να, δεν άσπριζε η δόλια, δεν άσπριζε. Θαρρείς και τα μάτια μας ήταν καρφωμένα στα χαμηλά. Να ξεγεννούμε τα ζα, να ξεβοτανίζουμε τα χωράφια, να μαζώνουμε τους καρπούς και δε τα σηκώναμε τα έρμα, να ιδούμε το Θεό, τη χαρά και τη χάρη του, να μας ξανοίξει το νου, να χαρούμε το βιός μας και το λιγοστό περπάτημά μας απάνου στη πλάση. Ποιος Δαίμονας - σχώρα με Θε μου - μάς κρατούσε με τσ' άλυσούς του και δε κάναμε βήμα, μήτε μπρος μήτε πίσω, σα τους παλιογαϊδάρους που τα στυλώνουν και θαρρείς ριζώνουν απτ' αφιόνι τους. Τι να 'τανε τούτο το κακό, τι να 'τανε, που ουτ' όνομα δε μπορούσες να του δώσεις. Ή μπας και το 'νιωθα μονάχα εγώ; Γιατί κανένας δε μιλούσε για τούτα, μοναχά σε κοιτάζαν στα γρήγορα με το βλέμμα κενό, κι έπειτα τραβούσαν με το κεφάλι σκυμμένο, πάντα σκυμμένο στη δουλειά τους, στη προκοπή τους. Ε, να, έτσι μου 'ρθε να σκάσω μια μέρα και τα βρόντηξα όλα, και τα καλά και τ' άσχημα, κι ήταν τέτοια η βροντή που βούιξε ούλο το χωριό. Με πήραν απ' τα μούτρα..." Ο πατέρας σου κι ο πατέρας σου, δε ντρέπεσαι, τέτοια χουνέρια σ' άγιον άνθρωπο..." Τα πήρα κι εγώ και χάθηκα απ' τα μάτια τους. Δεν ξέρω, δε νογάω τίποτα πια, τα κάλυψε όλα το χώμα, σβηστήκαν και τα σημάδια. Ο πατέρας μου, ναι, άγιος άνθρωπος, παπάς του χωριού απ' τον πατέρα του και τον παππούλη του, τέτοιος που δε ξανάδε ο τόπος, κι ως φαίνεται μήτε θα ξαναδεί. Άνθρωπος που ντρεπόταν να γυρίσει με χρήματα στο σπίτι, όμως τα λόγια του - π' ανάθεμα την ώρα που τα ξεστόμισε και τρισανάθεμα την ώρα που τ' άκουσα απτ' τα χείλη του - κατρακυλούν ακόμα σα βράχοι ανάμεσα στ' αυτιά μου, από κείνη την καταραμένη μέρα, που έσπασαν όλα μέσα μου σε χίλια κομμάτια, και δεν ξανακόλλησαν ποτές. Θα 'τανε λίγο προτού το Πάσχα, κελαηδούσαν τα νερά και φλέγονταν από τον πόθο ανθισμένη όλη η φύσις, όταν απάνω σε μια σύγκρουση μεταξύ μας, γύρισε και μας είπε κατάμουτρα, εμένα και της αδερφής μου, το λόγο τον τρομερό. " Εγώ, εγώ εμπορεύτηκα το Χριστό για σας! " ΠΊΝΑΚΑΣ: Νικηφόρος Λύτρας, Το ωόν του Πάσχα. 1874-1875. ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Μπροστά στη ράχη της Σέριφος, όταν ανεβαίνει ο ήλιος, τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία. Ο νους ξεπερνιέται από μερικά κύματα και λίγες πέτρες - κάτι παράλογο ίσως, παρ' όλα αυτά ικανό να φέρνει τον άνθρωπο στις πραγματικές του διαστάσεις. Επειδή, τι άλλο θα του ήτανε πιο χρήσιμο για να ζήσει; Αν του αρέσει να ξεκινά λάθος, είναι γιατί δεν θέλει ν' ακούσει. Ερήμην του το Αιγαίο λέει και ξαναλέει, εδώ και χιλιάδες χρόνια, με το στόμα του φλοίσβου, σ' ένα μήκος ακτών απέραντο: αυτός είσαι!

Οδυσσέας Ελύτης, Εν Λευκώ
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter