Σχόλια
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
23/6/2022

Οι παρατηρήσεις για τη Ρωσία και το Αιγαίο, είναι ενδιαφέρουσες. Καταδίκασε όμως ποτέ η Ρωσία το casus belli για τα 12 μίλια; Αναγνωρίζει ελληνικό εναέριο χώρο πέρα από τα 6 μίλια από τις ακτές μας; Αν σε αυτά τα δύο κρίσιμα σημεία συντάσσεται ΚΑΙ η Ρωσία με την Τουρκία και με τη Δύση, μήπως αξίζει να ξαναδούμε τι συμφέρει πραγματικά τη χώρα μας και τι όχι; Η Ρωσία όντως δεν θέλει (κι άλλο) πόλεμο, που θα έκλεινε το Αιγαίο και τα Στενά. Τη συμφέρει όμως να μένουν ανοικτά όλα τα ελληνοτουρκικά, ώστε να μην υπάρξει ποτέ ούτε μερική επέκταση χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, που θα περιόριζε τα σημερινά διεθνή ύδατα προς όφελος της χώρας μας. Επιπλέον, φαίνεται να θεωρεί ότι τα ανοικτά θέματα των δύο χωρών αποδυναμώνουν το ΝΑΤΟ και ενισχύουν την ίδια.

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
19/6/2022

Σκέφτομαι τους αιγαιοπελαγίτες και αιγαιοπελαγίτισσες. Τους πιο παλιά πλασμένους Έλληνες στον τόπο τους!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Αγιά Μαρίνα
12/6/2022

Πάλι καλά που βρέθηκε σε κάτι να χρησιμεύουν οι φυλλάδες!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Lyubov
18/5/2022

Ο καλλιεργημένος ανθρωπισμός δίνει τις εξετάσεις του την στιγμή του αβάστακτου πόνου! Και ας θυμόμαστε: Η κάρτα της δωρεάς οργάνων να συντροφεύει πάντα την αστυνομική μας ταυτότητα στην ίδια θήκη...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Συλλυπητήρια στον Αργύρη Ντινόπουλο
3/5/2022

Συλληπητήρια στην οικογένεια του Αργύρη Ντινόπουλου. Η μητέρα του σφράγισε με την αξιοπρέπεια της μια ολόκληρη γενιά μαθητών και μαθητριών στα Βριλήσσια. Να ζήσουν να θυμούνται πάντα το παλικάρι τους με αγάπη.

Μαριάννα Χρυσικάκου

«Ο Αντρές δεν Θέλει να Κοιμηθεί το Μεσημέρι» από το Cine Δράση

Πέμπτη 28 Απριλίου 2022, 8:15΄μμ, στο ΤΥΠΕΤ

Aργεντινή, Κοινωνικό Δράμα, 2009. Διάρκεια: 108′. Σενάριο-Σκηνοθεσία: Daniel Bustamante. Πρωταγωνιστούν: Conrado Valenzuela, Norma Aleandro, Fabio Aste, Nontué Bautista, Alicia Aller, Ezequiel Diaz, Celina Font, María José Gabín, Marcelo Melingo, Lautaro Puccia Sagardoy, Brian Sichel, Juan Manuel Tenuta. Φωτογραφία: Sebastián Gallo. Μουσική: Federico Salcedo Ο σκηνοθέτης Ντανιέλ Μπουσταμάντε, αφηγείται την ιστορία ενός αξιολάτρευτου πιτσιρικά, του Αντρές, που δεν θέλει να κοιμάται στη διάρκεια της μεσημεριανής σιέστας για να παρακολουθεί την αγαπημένη του σειρά κουνγκ-φου. Και μέσω αυτής της ιστορίας φωτίζει τον αγώνα μιας χώρας για Ελευθερία και πραγματεύεται θέματα όπως η απώλεια και οι σχέσεις εξουσίας που διαμορφώνονται ανάμεσα σε κράτος και πολίτες, γονείς και παιδιά, γενικά ισχυρούς και αδύναμους. Παράλληλα εστιάζει στην τακτική των ανθρώπων που ενώ αντιλαμβάνονται τα κακώς κείμενα κρατούν κλειστά μάτια, αυτιά και στόματα για να αποφεύγουν μπλεξίματα. Μια τακτική που εμμέσως αλλά σαφώς στηρίζει τις εξουσίες αυταρχικών καθεστώτων και διευκολύνει το κακό να βασιλεύει, σε οικογένειες, παρέες, γειτονιές, κράτη. Παντού. Η ιστορία διαδραματίζεται στη Σάντα Φε, της Αργεντινής το 1977, μεσούσης της δικτατορίας του Βιδέλα. Μιλάμε για μια πολύ ταραγμένη περίοδο σε εθνικό επίπεδο. Η καταστροφική διαδικασία που αποκαλέστηκε «Εθνική Αναδιοργάνωση» ξεκίνησε το 1976 και στη διάρκεια της εφαρμόστηκε η σκληρότερη και πιο άγρια καταστολή που υπέστη η χώρα σε ολόκληρη την ιστορία της. Μετά το θάνατο της μητέρας του Νόρα σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο 8χρονος Αντρές και ο αδελφός του Αρμάντο θα πρέπει να ζήσουν στο πατρικό σπίτι με τη γιαγιά τους Όλγα και τον πατέρα τους που είχε εχθρικές σχέσεις με την πρώην σύζυγο του. Έρωτας, μνησικακία, μυστήριο και μυστικά υφαίνουν τους δεσμούς αυτής της οικογένειας και της γειτονιάς της. Τα παιδιά δυσκολεύονται να προσαρμοστούν, καθώς από το συμπονετικό και ευγενικό περιβάλλον του μητρικού σπιτιού, βρίσκονται σε ένα άλλο όπου οι σχέσεις είναι επιθετικές και ανταγωνιστικές. Απέναντι ακριβώς από το καινούριο σπίτι λειτουργεί ένα κρυφό κέντρο κράτησης αντιπάλων του καθεστώτος. Την ημέρα οι καταστολείς μοιράζονται παιχνίδια στο πεζοδρόμιο με τα αγόρια και το βράδυ υποδέχονται αυτοκίνητα με κρατούμενους και βασανίζουν ανθρώπους. Και οι γείτονες που καθημερινά ακούνε τις κραυγές από τα βασανιστήρια, τα πρωινά της επόμενης ημέρας καθαρίζουν τα αίματα από το πεζοδρόμιο και στρουθοκαμηλίζοντας δείχνουν να μην γνωρίζουν τίποτα για το διαρκές έγκλημα. Το αγόρι αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά το τι συμβαίνει στο απέναντι κτίριο, ενώ η γιαγιά του, υποστηρικτής της δικτατορίας προσπαθεί να τον πείσει ότι όσα βλέπει ή ακούει συμβαίνουν απλώς στα όνειρα του. Και όσο το αγόρι αφομοιώνει και προσαρμόζεται στους κανόνες του καινούριου σπιτιού θα μεταμορφωθεί σταδιακά από ένα εξωστρεφές και υπερκινητικό παιδί σε ένα ήσυχο αγόρι που είναι πάντα σε επιφυλακή. Κάθε τι ευγενικό στο χαρακτήρα του χάνεται. Η ακαμψία του πατέρα και της γιαγιάς και το είδος της οικογενειακής εξουσίας που ασκείται πάνω του ενισχύουν την μικροπρέπεια και τον ατομικισμό του. Σε αυτές τις συνθήκες θα αναπτύξει τις φιλικές σχέσεις-που τόσο τις χρειάζεται- με τον Σεμπαστιάν, το πιο αναγνωρισμένο πρόσωπο του κέντρου κράτησης. Και καθώς ξεσηκώνοντας τακτικές των ενηλίκων έχει μάθει να σιωπά, να χειραγωγεί και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να δράσει, όταν δημιουργηθούν οι συνθήκες θα είναι έτοιμος να καταδώσει τον Αλφρέντο, έναν οικογενειακό φίλο τον οποίο οι φήμες συνέδεαν συναισθηματικά με τη μητέρα του και για αυτό το αγόρι έχει μεγάλη εχθρότητα απέναντι του. Ο σκηνοθέτης Ντανιέλ Μπουσταμάντε καταφέρνει να δείξει πώς διαμορφώνεται η κουλτούρα του «μην μπερδεύεσαι» και πώς οι σχέσεις εξουσίας αρχίζουν να διαμορφώνονται μέσα στην οικογένεια. Παρουσιάζει ολοκληρωμένα τους χαρακτήρες του και αναπαριστά έξοχα την εποχή στην οποία αναφέρεται. Παράλληλα παρά την πολυπλοκότητα των θεμάτων του καταφέρνει να αναδείξει το συνδυασμό και την αλληλεξάρτηση τους. Όσον αφορά τις ερμηνείες, η Norma Aleandro («Επίσημη Ιστορία») μας θαμπώνει για άλλη μια φορά με την ειλικρίνεια και τη ζωντάνια της. Η απόδοσή της δεν αποτελεί έκπληξη αφού θεωρείται η πιο σημαντική Αργεντινή ηθοποιός των τελευταίων τριάντα ετών. Ταυτόχρονα εκπλήσσει η υποκριτική ωριμότητα του 9χρονου πρωτοεμφανιζόμενου Conrado Valenzuela στο ρόλο του Αντρές, το οποίος με το φυσικό του ταλέντο και τη φρεσκάδα του αναδεικνύεται σε υποκριτική αποκάλυψη και κινηματογραφική υπόσχεση. Οι χειμερινές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται στο Πάρκο "Μίκης Θεοδωράκης", (ΤΥΠΕΤ), Υμηττού 57, Βριλήσσια, κάθε Πέμπτη 8.15 μ.μ. Η είσοδος των θεατών στην αίθουσα γίνεται με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις. Η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική σε όλους τους κλειστούς χώρους. Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine – Δράση

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Μπροστά στη ράχη της Σέριφος, όταν ανεβαίνει ο ήλιος, τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία. Ο νους ξεπερνιέται από μερικά κύματα και λίγες πέτρες - κάτι παράλογο ίσως, παρ' όλα αυτά ικανό να φέρνει τον άνθρωπο στις πραγματικές του διαστάσεις. Επειδή, τι άλλο θα του ήτανε πιο χρήσιμο για να ζήσει; Αν του αρέσει να ξεκινά λάθος, είναι γιατί δεν θέλει ν' ακούσει. Ερήμην του το Αιγαίο λέει και ξαναλέει, εδώ και χιλιάδες χρόνια, με το στόμα του φλοίσβου, σ' ένα μήκος ακτών απέραντο: αυτός είσαι!

Οδυσσέας Ελύτης, Εν Λευκώ
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter