Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Σκέψεις πάνω σε δυο ντοκιμαντέρ

του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Κατ’ αρχάς θέλω να κάνω γνωστό ότι ο κινηματογράφος σαν θέαμα για διασκέδαση, ψυχαγωγία ή και τα δυο μαζί δεν με απασχολεί όσο άλλοτε, σε αντίθεση με την επιρροή του στο ευρύ κοινό για έναν κόσμο καλύτερο ή χειρότερο, που με ενδιαφέρει πολύ. Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα, για την επιλεκτική αποσπασματική παρακολούθηση ορισμένων προβολών της κινηματογραφικής λέσχης Βριλησσίων «Cine Δράση» ζητώ συγνώμη και κατανόηση. Έτσι κάπως πρόσφατα, ευτύχησα να δω δύο ντοκιμαντέρ που με χρονολογική σειρά ήταν Το αφιέρωμα-μνημόσυνο στον Ισπανό ποιητή Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα με αφορμή τον εορτασμό της φετινής ημέρας ποίησης και την από σύγκρουση συμφερόντων ανάσχεση ή μη της πυρκαγιάς του περσινού Καλοκαιριού που κατέκαψε τη Βόρεια Εύβοια. Και όσον μεν αφορά το πρώτο, μια συλλογική δουλειά που συνεχίζεται χωρίς να γνωρίζω λεπτομέρειες, με ικανοποίησε απόλυτα τόσο, που να νομίζω ότι ίσως αποτελεί πρότυπο για διδασκαλία σε σχολές κινηματογράφου! Αδιάσπαστο το ενδιαφέρον από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Ισοζυγισμένη η εναλλαγή των πλάνων σε χρονική διάρκεια, διαφορετικότητα, σπουδαιότητα. Τίποτε το περιττό. Νομίζω ότι οφείλουμε και μία ιδιαίτερη μνεία στην παρουσία του Έλληνα εισηγητή στο κάθε επεισόδιο, που με την ορθοφωνημένη ήπια ελεγειακή για την περίπτωση αφήγηση του, έδεσε άριστα με το όλο ντοκιμαντέρ. Εύχομαι να ευτυχίσει ανάλογα η δουλειά τούτη στο μακρύ ταξίδι της ανά τον κόσμο. Τώρα όσον αφορά το δεύτερο ντοκιμαντέρ από την κυρία Νέλλη Ψαρρου και τον κύριο Ιωάννη Λαζάρου, που μας παρουσίασαν αυτοπροσώπως το πρώτο του μέρος, με το δεύτερο να το επεξεργάζονται ήδη, τα συναισθήματα μου υπήρξαν ανάμικτα. Καταχάρηκα το γεγονός ότι σ’ αυτή την καταστροφή ο φακός τους κατέγραψε άρτια και αφειδώλευτα άφθονο υλικό πολύτιμο για τώρα και εσαεί για τους ιστορικούς, τους κοινωνιολόγους, τους φιλοσόφους αλλά ελπίζω και για τους συναδέλφους τους κινηματογραφιστές με διαφορετικό μοντάρισμα, για σκέψεις, γνώμες και συμπεράσματα πολλά, πάρα πολλά! Πρέπει όμως πρώτα να τελειώσουν το ντοκιμαντέρ τους και να μας το δώσουν ολοκληρωμένο. Δεν αρκεί μόνο η πολύπλευρη και καταιγιστική καταγγελία των πληγέντων, μία εκ των οποίων ήταν και η ίδια κινηματογραφίστρια Νέλλη Ψαρρού από την Λίμνη Ευβοίας, αλλά απαιτείται και η γνώμη της άλλης πλευράς, του αόρατου χεριού που έδινε την εντολή φρένου και συγκράτησης των ελλήνων πυροσβεστών, που απαντούσαν στους πληγόμενους και τους εθελοντές με γελοίες δικαιολογίες. Μου θύμισαν τους κατηγορούμενους Χιτλερικούς που απαντούσαν στις δίκες τους ότι ακολουθούσαν τις οδηγίες των ανωτέρων τους «According to the rules». Και ήταν συγκινητική η απόπειρα του πυροσβέστη που τόλμησε να κάνει το καθήκον του, όταν ανακλήθηκε εις την τάξη από τον αξιωματικό του με την διαταγή «8/10 και αναφορά»! Δηλαδή 80% μείωση του μισθού του και να βγει στην αναφορά για ποινή όπως επίπληξης, στέρηση άδειας, καθυστέρηση προαγωγής κ.λπ. Ακόμη οφείλουν να καταγράψουν και τις μαρτυρίες των ξένων πυροσβεστών (Ρουμάνων και δεν θυμάμαι ποιας άλλης χώρας που ήρθαν πρόθυμοι για δράση αλλά έμειναν αβοήθητοι στα άγνωστα γι’ αυτούς κατατόπια και θα χρησίμευσαν σαν άλλοθι εκείνων που κρατούσαν τα γκέμια για να μη σβηστεί η φωτιά. Η συνοδεύουσα μουσική –αν και είμαι άσχετος- μου φάνηκε πως υστερούσε. Όλα αυτά πρέπει να μονταριστούν όμορφα, να συνεπάρουν, να συγκινήσουν το ακροατήριο μέσα στο ψυχολογικό όριο των δύο περίπου ωρών που είμαστε συνηθισμένοι. Δύσκολα πράγματα αλλά αναγκαία. Κάποια από τα καταγεγραμμένα θα επιλεγούν, κάποια θα μείνουν απ’ έξω. Πάντως τον φόβο που εξέφρασε μία κυρία από τα πίσω καθίσματα ότι τα καταγγελλόμενα σε δέκα χρόνια θα ξεχαστούν δεν τον συμμερίζομαι. Ψηφιακή καταγραφή που βγήκε στον αέρα δεν χάνεται. «Ότι γράφει δεν ξεγράφει». Το θέμα είναι πολύ επίκαιρο, μια φρέσκια ιδεολογική πάλη που μόλις άρχισε και θ’ αργήσει να τελειώσει. Τι είναι ανάπτυξη; Παραμονή των χωρικών στον τόπο τους κόντρα σε όλους τους ανέμους ή διώξιμο τους και ξενοδοχεία με ξένους και ντόπιους αφέντες και δούλους; Είχα επισκεφτεί την Βόρεια Εύβοια με την οικογένεια μου. Νωρίτερα την Νότια με παρέα. Στη Βόρεια λίγο μετά ή λίγο πριν το Πευκί οδήγησα σε ένα δρομάκι της προς τα μέσα και βρέθηκα σ’ ένα πλάτωμα με μια εκκλησιά αφιερωμένη στην Παναγία ή την Αγία Παρασκευή που μου διηγήθηκαν την Ιστορία με έναν Τούρκο βλάσφημο και το συνοδό θάμα. Πολλές βρύσες στη σειρά έτρεχαν με γάργαρο κρύο νερό. Κάτι ξέρω από νερά. Νερά πηγαδίσια, νερά στερνίσια, τρεχούμενα βουνίσια, αρτεσιανά, βρόχινα σε πέτρινες γούβες, μολυσμένα που τα έβραζα και τα κρύωνα για να τα πιω… Το νερό που ήπια σ’ αυτή την εκκλησιά ήταν το πιο εύγεστο στη ζωή μου όλη. Έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου να γυρίσω κάποτε με νταμιτζάνα. Τώρα χλωμό το βλέπω. Με την νέα ανάπτυξη μπορεί να το δεσμεύσουν και να το βρω στο πλησιέστερο σούπερ μάρκετ εμφιαλωμένο. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος, Βριλήσσια.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter