Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
19/11/2022

...με ρίζες βαθιές και ασύνορες ελπίδες...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Μια γόνιμη ανοιχτή εκδήλωση μετά από καιρό!

Το βίντεο της συζήτησης με τον καθηγητή Βασίλη Καραποστόλη στο You tube

Ανάσα! Την περασμένη Πέμπτη 23 Ιουνίου, στις 8.00 το βράδυ, στο προαύλιο του 2ου Γυμνασίου Βριλησσίων, η ΔΡΑΣΗ διοργάνωσε την πρώτη φετινή της ανοικτή εκδήλωση. Με τους γνωστούς περιορισμούς λόγω covid, από τον Μάιο του 2020 μέχρι σήμερα, το μόνο που αποδείχτηκε εφικτό να κάνουμε, ήταν οι προβολές του Cine-Δράση (κι αυτές σταδιακά) και ορισμένες διαδικτυακές συζητήσεις ή «μαθήματα». Η επαναφορά στις ανοιχτές εκδηλώσεις μετά από καιρό, είχε τις αγωνίες της! Αλλά το αποτέλεσμα υπήρξε παραπάνω από θετικό! Εισηγητής ο καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Βασίλης Καραποστόλης, που με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου Ο παλμός του κόσμου: Αγώνες της αγάπης στον καιρό μας, ανέπτυξε «Το πρόβλημα της αγάπης στον καιρό μας». Μια ομιλία – σταθμός στις δραστηριότητές μας, που άγγιξε το κοινό, στραμμένη στα σύγχρονα ζητήματα, σε βαθύτερα ερωτήματα και στα προαπαιτούμενα των καιρών. Με έναν ομιλητή που δεν αρκείται να περιγράφει, δεν είναι ταξιδευτής μέσα στον κόσμο, αλλά αποπειράται να εντοπίσει το καίριο αξιακό πρόβλημα, την εκάστοτε ηθική συγκρότηση, τον συλλογικό άνθρωπο της εποχής του, και να μιλήσει γι’ αυτόν, να τον κατανοήσει. Δημιουργώντας στον ακροατή «εικόνες» και συναισθήματα που παραπέμπουν σε διεξόδους. Ο κ. Καραποστόλης εισήγαγε μεθοδικά το θέμα του. Από τον έρωτα, στο πάθος της κατοχής και στην προσφορά της αγάπης, και από την φυγοπονία του εγώ, στο αίτημα της ομορφιάς και στην έλξη του ιδεώδους. Επιχείρησε να συνδυάσει ερωτήματα, που απασχολούν (ή θα έπρεπε να απασχολούν), ακόμη και συνοικιακές προσπάθειες όπως η ΔΡΑΣΗ, όλα εκείνα που και οι συλλογικότητες συναντούν στο δρόμο τους και στη μαζική τους πρακτική: Γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά; Γιατί είναι παθητικοποιημένος; Γιατί δεν είναι διαθέσιμος να αγωνιστεί για οτιδήποτε; Πώς θα μπούμε στη «φάση της όρεξης»; Πώς τίθενται τα πράγματα στα σύγχρονα ήθη; Ακολούθησε συζήτηση επί ώρες, με εύστοχες και εποικοδομητικές επισημάνσεις, ένας αναπάντεχα ζωντανός και απαιτητικός διάλογος, από ένα κοινό συντονισμένο σε όσα πολύτιμα τέθηκαν. Και η βραδιά έκλεισε με το καθιερωμένο κέρασμα του Cine – Δράση. Μην χάσετε την εισήγηση του Βασίλη Καραποστόλη και τη συζήτηση που ακολούθησε! Ολόκληρο το βίντεο της εκδήλωσης από το κανάλι της ΔΡΑΣΗΣ στο You tube: Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

«Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα...»

«Δοκιμές», Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter