...

"Η κόλαση των ζωντανών, δεν είναι κάτι που αφορά το μέλλον. Αν υπάρχει κόλαση είναι αυτή που υπάρχει ήδη εδώ, η κόλαση που κατοικούμε καθημερινά, που διαμορφώνουμε με τη συμβίωσή μας. Δυο τρόποι υπάρχουν για να μην υποφέρουμε. Ο πρώτος είναι πολύ εύκολος: να αποδεχθούμε την κόλαση και να γίνουμε τμήμα της μέχρι να καταλήξουμε να μην βλέπουμε πια. Ο δεύτερος είναι πιο επικίνδυνος και απαιτεί συνεχή προσοχή και διάθεση για μάθηση: να προσπαθήσουμε να μάθουμε και να αναγνωρίσουμε ποιος και τι, μέσα στην κόλαση, δεν είναι κόλαση, και να του δώσουμε διάρκεια, να του δώσουμε χώρο". * Αναφέρεται στο «Ρευστοί Καιροί – Η ζωή την εποχή της αβεβαιότητας» του Zigmunt Bauman, εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2017, σ.180, ως λόγια που αποδόθηκαν στον Μάρκο Πόλο από τον Ιτάλο Καλβίνο στις «Αόρατες Πόλεις», Καστανιώτης 2004, σ. 198. Φωτογραφία: www.intronews.gr/