Σχόλια
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Σταγιάτες: Η ομορφιά θα νικήσει!
29/5/2020

Νοιώθω συνδημότης σας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Ναι. Χρηστακο. Γλαφυρο. Δθνατες εικονες. Προχωραμε.!!!!!

Νικος βυθουλκας
Σταγιάτες: Η ομορφιά θα νικήσει!
29/5/2020

Για αυτό το γαλατικό χωριό είχε αφιέρωμα πριν 2 χρόνια η ΕΡΤ3, στην εκπομπή Αντιδραστήριο (webtv.ert.gr/ert3/antidrastirio/11ion2018-antidrastirio-stagiates-pilioy-ena-aytodiacheirizomeno-chorio). Περίληψη: Εδώ και εννέα χρόνια, κάτοικοι του χωριού εργάζονται για να ξαναφυτέψουν το σπόρο του κοινοτικού τρόπου ζωής. Μέσα από συνελεύσεις του χωριού, αποφασίζουν και υλοποιούν από κοινού δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, την προάσπιση και δημοκρατική διαχείριση των κοινών αγαθών, την αλληλεγγύη και τον πολιτισμό, με στόχο, η κοινότητα να αυτοδιαχειρίζεται τα εγχειρήματά της, μέσα από την ενδυνάμωση και τη συμμετοχή όλων.

Δημήτρης Καλαμπούκας
6 προαπαιτούμενα για μια ουσιαστική διαβούλευση
26/5/2020

Κάποιοι μπερδεύουν τη διαβούλευση με την ανάκριση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Η κυρά Καλή

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Όποιος πεινάει έχει δίκιο, έλεγε η μάνα μου, κι είχε τα δίκια της, γιατί και κείνη κάποτε είχε συρθεί πάνω στ' αγκάθια της ανάγκης. Έτσι ποτέ δεν μας άφηνε να πετάμε το φαγητό, πάντα είχε σε κάποιον να το δώσει. Η κυρά Καλή, η κυρά Καλή την φώναζαν στην γειτονιά - δίνοντας της για όνομα την ανάγκη τους - όταν την έβλεπαν με τις τσάντες στα χέρια, να χτυπάει διακριτικά τις πόρτες που γνώριζε τ' απομέσα τους. Καλή να ' ναι η ώρα σας, αποκρινόταν εκείνη, μ' ένα χαμόγελο που φώτιζε το αγαθό πρόσωπό της. Με τον καιρό, χάσαμε κι εμείς τα ονόματά μας - πράμα που συνεχίστηκε - γίναμε τα παιδιά της κυρά Καλής, ακόμα κι όταν μας έφυγε οριστικά. Μέχρι που αργότερα, όταν κατάφερα και μπήκα στο πανεπιστήμιο, ένας ηλικιωμένος καθηγητής με αναγνώρισε. Εσύ δεν είσαι ο γιος της κυρά Καλής; Με ρώτησε ευθέως καθώς πήγαινα να συστηθώ. Ε! Ναι...απάντησα αμήχανα. Τότε εσύ θα κάνεις την εισαγωγή σήμερα στη φιλοσοφία του καλού. Εγώ! Μα τι να πω, δεν ξέρω... Αντέδρασα κοκκινίζοντας. Μίλησέ μας για την μητέρα σου. Αυτό αρκεί. Μίλα για κείνα τ' απομέσα μας, που δεν άνοιξε ποτέ το στόμα της όταν μας άπλωνε τα χέρια. ΠΙΝΑΚΑΣ: Marianne Stokes, Μητέρα και Παιδί. 1909 ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    24 Φεβρουαρίου 2020, 23:33

    "Απλωμένα χέρια"! ακόμη και όταν εισπράττεις για ανταμοιβή κατάστηθα την πίκρα...

  2. Τάκης Μάτσας
    24 Φεβρουαρίου 2020, 22:24

    ''Τώρα που πίσω από πέλαγα έχουν χαθεί τα παλαιά μου οράματα/και δεν με φθάνει η μορφή τους κι η ανάμνησή τους μ'άφησε...//Δεν τό'θελα ποτέ σε τέτοιες σκέψεις να γυρίσω.Μα είναι νύχτες,κάποιες ατέλειωτες,που από τα πέλαγα όλως ακούραστα τα παλαιά μου οράματα τα φέρνω πίσω''ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό.

Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter