του Αντώνη Θεοφίλη

Πολλά «παίζουν» τελευταία στους Δήμους, με αφορμή την τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος με την οποία προβλέπονται γρήγορες διαδικασίες για την προσωρινή δημιουργία ποδηλατοδρόμων και πεζόδρομων «προκειμένου να εξασφαλίζεται ο απαραίτητος χώρος για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων και για την ασφαλή κίνηση των πεζών». Μέσα στην ατέλειωτη νύχτα που έχει βυθιστεί η χώρα, με νέες απειλές στο προσκήνιο, (πανδημία και γεωπολιτικά), η όλη συζήτηση, από την Αθήνα του κ. Μπακογιάννη, μέχρι τα Βριλήσσια του κ. Μανιατογιάννη, μοιάζει ολοένα και πιο παράταιρη, μια μόδα ή μια προσπάθεια κάποιων να πλασάρουν, (με το αζημίωτο), μία νέα καθησυχαστική - ευδαιμονική ιδέα, τη «βιώσιμη κινητικότητα». Έτσι, ποδηλάτες (άραγε που κρύβονται;) και πεζοί θα κινούνται χαρούμενοι, fit και ατάραχοι και θα καταναλώνουν σε δρόμους χωρίς αυτοκίνητα, όπως φυσικά στην αναπτυγμένη Ευρώπη, την ώρα που οι προβλέψεις μιλούν για νέα τεράστια ύφεση και ενώ οι γενικές προτεραιότητες βοούν ότι πρέπει να αλλάξουν. Υπάρχουν πάντως και κάποιες άλλες δράσεις που επείγουν σε ένα προάστιο σαν τα Βριλήσσια και επηρεάζουν τη ζωή των κατοίκων: Η συντήρηση των υπαρχόντων υποδομών, η ανανέωση του πρασίνου, η φροντίδα των παρατημένων δημοτικών χώρων, η κοινωνική απομόνωση και αποστασιοποίηση, η αδιαφορία για τα κοινά, ο πολιτικαντισμός και πολλά άλλα. Οι πεζόδρομοι θα μας σώσουν; Κι ακόμη, για όποιον ενδιαφέρεται πραγματικά για τη βελτίωση της «βαδισιμότητας», εκκρεμούν (και προηγούνται) και κάποια άλλα θέματα, όπως η απελευθέρωση των πεζοδρομίων από τα συνεχή εμπόδια που τα ακυρώνουν, (ας μην ξεκινάμε πάντα από το τέλος), η αποκατάσταση των κακοτεχνιών και κάποιες άλλες αναγκαίες δουλειές που πρέπει να γίνουν, πριν πάμε σε νέα μεγαλεπήβολα σχέδια και παρεμβάσεις που θα εξανεμίσουν και το τελευταίο δημοτικό χρήμα, πριν να εγκαταλειφθούν κι αυτές με τη σειρά τους στην τύχη τους. Αλλά αυτά δεν τα περιγράφουν οι τροπολογίες που ψηφίζονται... Αντώνης Θεοφίλης Φωτογραφία: www.skai.gr/news