Σχόλια
Τα νησιά του Αιγαίου στο όριο της διάλυσης από την επέλαση της κτηματαγοράς και του μαζικού τουρισμού
8/8/2022

Τουλάχιστον να έκτιζαν τα τερατουργήματα τους με φθαρτά υλικά ανακυκλώσιμα (χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο, σίδηρο, γυψοσανίδες)! Όπως φθαρτοί θα είναι αυτοί και οι ιδέες τους.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Έλα να Παίξουμε
31/7/2022

Στο νέο δέντρο της ζωής, το μπόλι της λύπης δύσκολα πιάνει... Το πνίγουν οι χυμοί της!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
23/6/2022

Οι παρατηρήσεις για τη Ρωσία και το Αιγαίο, είναι ενδιαφέρουσες. Καταδίκασε όμως ποτέ η Ρωσία το casus belli για τα 12 μίλια; Αναγνωρίζει ελληνικό εναέριο χώρο πέρα από τα 6 μίλια από τις ακτές μας; Αν σε αυτά τα δύο κρίσιμα σημεία συντάσσεται ΚΑΙ η Ρωσία με την Τουρκία και με τη Δύση, μήπως αξίζει να ξαναδούμε τι συμφέρει πραγματικά τη χώρα μας και τι όχι; Η Ρωσία όντως δεν θέλει (κι άλλο) πόλεμο, που θα έκλεινε το Αιγαίο και τα Στενά. Τη συμφέρει όμως να μένουν ανοικτά όλα τα ελληνοτουρκικά, ώστε να μην υπάρξει ποτέ ούτε μερική επέκταση χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, που θα περιόριζε τα σημερινά διεθνή ύδατα προς όφελος της χώρας μας. Επιπλέον, φαίνεται να θεωρεί ότι τα ανοικτά θέματα των δύο χωρών αποδυναμώνουν το ΝΑΤΟ και ενισχύουν την ίδια.

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
19/6/2022

Σκέφτομαι τους αιγαιοπελαγίτες και αιγαιοπελαγίτισσες. Τους πιο παλιά πλασμένους Έλληνες στον τόπο τους!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Αγιά Μαρίνα
12/6/2022

Πάλι καλά που βρέθηκε σε κάτι να χρησιμεύουν οι φυλλάδες!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Πεζοδρόμια και Δέντρα ΙΙ: Οι Πράσινες Αψίδες!

του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Συχνό φαινόμενο στις γειτονιές μας όταν κλαδιά δέντρου στο πεζοδρόμιο απέναντι πλέκονται ψηλά με κάποιου άλλου στο δικό μας ή του κήπου μας, κοντά στο δρόμο φυτεμένου. Σπανιότερα δύο δέντρων σε αντικριστές ιδιωτικές πρασιές, υποχρεωτικά από τον πολεοδομικό νόμο αφημένες. Και αυτές οι τελευταίες μας ενδιαφέρουν περισσότερο γιατί δίνουν τη λύση στα αχρηστεμένα από την δεντροφύτευση τους πεζοδρόμια της πόλης μας. Οριακή η κατάσταση και το πρόβλημα σε τελική ανάλυση μπαίνει ωμά, περισσότερο όσο ποτέ άλλοτε. Δεντροφυτεμένα και αυτοκαταργημένα πεζοδρόμια ή άνθρωποι; Και αν η απάντηση όπως ελπίζω, είναι υπέρ των ανθρώπων, τότε η δημιουργία αυτών των πράσινων αψίδων από πρασιά πρόσοψης οικοδομής σε πρασιά εκείνης της αντίκρυ της, απαιτεί έργο πολύπλευρης συλλογικής δουλειάς και οργανωμένης. Εδώ κάθε καλόπιστος και υπεύθυνος συνδημότης μας είναι πολύτιμος και βρίσκει τη θέση του από απλή υποστήριξη και προπαγάνδιση του εγχειρήματος, μέχρι την ανιδιοτελή προσφορά ειδικευμένης του γνώσης. Γιατί χρειάζεται πρώτ’ απ’ όλα ενημέρωση για την κατάρριψη μύθων εδραιωμένων όσον αφορά την έννοια του πράσινου, της ποιότητας, της ποσότητας και της ωφελιμότητας του. Του εντοπισμού και βελτίωση του. Την αισθητική, την αλλαγή. Αλλαγή αλλού βαθμιαία και αλλού απότομη αλλά πάντα με πλησίασμα ενός σταθερού στόχου, για μια καλύτερη ζωή στο αστικό μας περιβάλλον. Οραματίζομαι μια «...ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ» με πολλές πράσινες αψίδες να μεταβάλλουν τους δρόμους μας σε πράσινες στοές, από δέντρα στις πρασιές φυτεμένα. Όλα τους φυλλοβόλα. Δροσερούς, σκιερούς δρόμους τα καλοκαίρια –σημαντική ατραξιόν και υπόδειγμα για άλλους δήμους- και ηλιόλουστους τους χειμώνες. Πράσινες στοές από δέντρα εγκλιματισμένα στην Αττική γη, σχετικά φθηνά στην αγορά τους και μη κοστοβόρα για την ανάπτυξη και συντήρηση τους. Βαθύριζα με γερή πρόσφυση στο έδαφος και μη ζημιογόνα στην κτισμένη πόλη. Ευπροσάρμοστα και υπάκουα στην επιθυμητή διαμόρφωση τους. Οπωροφόρα όπου αυτό είναι κατορθωτό με συλλογή του καρπού τους, χωρίς να γίνονται ρυπογόνα. Τα φυλλοβόλα έχουν και το προσόν να έχουν χαμηλό κέντρο βάρους ιδιαίτερα τον Χειμώνα γιατί δεν αιχμαλωτίζουν, δεν συγκρατούν μεγάλο όγκο χιονιού με την γύμνια τους όταν αυτό μας επισκέπτεται. Δεν παρατήρησα κανένα δέντρο φυλλοβόλο πεσμένο, τσακισμένο, με την τελευταία χιονόπτωση. Και υπάρχουν στην πόλη μας πολλά. Σας προτείνω όμως, σας παρακαλώ ακόμη και τώρα αρχή της Άνοιξης, να κάνετε μια απλή παρατήρηση σε χώρους που συνυπάρχουν γυμνά ακόμη φυλλοβόλα και αειθαλή, μια μέρα με αέρα. Παρατηρείστε το λίκνισμα τους και συγκρίνετε. Φανταστείτε τότε και τα αειθαλή με ένα μεγάλο φορτίο χιονιού επάνω τους! Και μακριά από μένα ο χαρακτηρισμός σαν εχθρού των πεύκων. Τα έχω ζήσει εδώ και αλλού πολύ. Τα έχω χαρεί, τα έχω ποτίσει, τα έχω εδώ και αλλού πληρώσει και αυτή την στιγμή που πληκτρολογώ αυτές τις γραμμές, πληρώνω ζημιά τους. Είμαι αποδεικτικά φίλος τους αλλά στους δρόμους των Βριλησσίων είναι επιεικώς απαράδεκτα. Ζημιογόνα όλο τον χρόνο, ιδιαίτερα τους χειμώνες και επικίνδυνα πολύ για πυρκαγιές τα καλοκαίρια. Γνώμη μου... Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Όλα τα δώρα ο Αύγουστος τα έφερε. Το κόκκινο του έρωτα και της φωτιάς. Το μαύρο της προσφυγιάς και του θανάτου. Το γαλανό της Αμμοχώστου και της προδοσίας. Και το λευκό της αθωότητας και της απελπισίας. Όλα τα χρώματα από τον Αύγουστο τα πήρανε κι αφήσανε ασπρόμαυρα τα καλοκαίρια.

Αγγέλα Καϊμακλιώτη, Εκ του σύνεγγυς
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter