Σχόλια
Η αισθητική ως ζητούμενο στις παρεμβάσεις του Δήμου Βριλησσίων
20/1/2022

…Δεν ισχυρίζομαι ότι πρέπει να κοπούν οι ευκάλυπτοι. Κάθε άλλο, Αλλά, επιτρέψτε μου, θα περίμενα από τους βριλησσιώτες να επιδεικνύουν την ίδια, αν και περισσότερη ευαισθησία για την «αισθητική» κοιτώντας χαμηλά. Κοιτώντας την αισθητική των πεζοδρομίων της πολης που κατοικούν. Πεζοδρόμια που κατειλημμένα από ευκάλυπτους, πεύκα, στύλους ΟΤΕ, ΔΕΗ, κλπ, τους αναγκάζουν και κινδυνεύοντας, να περπατούν στον δρόμο — ας μη μιλήσουμε για τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα και όραση είτε για τους τους υπέργηρους, τα παιδικά καροτσάκια, κλπ. Ας μου επιτρέψετε, για μια ακόμη φορά, να συστήσω να δοθεί προτεραιότητα στην πολιτική πίεση ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ «κοιτώντας χαμηλά». Και όταν τα «χαμηλά» βελτιωθούν για την ασφάλεια και την κινητικότητα των πολιτών, τότε, θα έλθει και η σειρά για τα «υψηλά» — αν και, η αισθητική και ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ βελτίωση των «χαμηλών» εμπεριέχει, αυτονόητα και την αισθητική των «υψηλών. …Σκεφτείτε το ΥΓ. Θα ήθελα να ξέρω σε τι διάσταση πεζοδρομιου είναι αυτοί οι 2 ευκάλυπτοι, και, εάν εξασφαλίζεται η ομαλή χρήση του πεζοδρομιου από τους πολίτες.

Σωτήρης Παπαδόπουλος
Η αισθητική ως ζητούμενο στις παρεμβάσεις του Δήμου Βριλησσίων
20/1/2022

Τη Δευτέρα το απόγευμα,κατά τις 4μ.μ. ,περπατούσα στην ''Ε. Αντιστάσεως'' .Ξαφνικά αντίκρυσα τη ''σοκαριστική'' εικόνα ενός κομμένου ευκαλύπτου!!! ΘΛΙΨΗ, ΘΥΜΌΣ, ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, ΟΡΓΗ! Ευτυχώς, σκέφτηκα, που δεν κόψανε και το διπλανό ευκάλυπτο! Που νάξερα τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα! Πολύ καλά κάνει η ''Δράση'', που, ''συν τοις άλλοις'' αναδεικνύει και προβάλλει τέτοια και τόσο σοβαρά θέματα! Είναι καιρός, επιτέλους, ο δήμος να σχεδιάζει τις παρεμβάσεις του στο φυσικό περιβάλλον και να μη λειτουργεί σπασμωδικά, προκειμένου να ''εξυπηρετήσει'' κάποια παράλογη απαίτηση του όποιου δημότη! Στόχος του δήμου πρέπει να είναι , διαχρονικά, η βελτίωση της ποιότητας της ζωής των δημοτών με ενημέρωση και ευαισθητοποίηση! ΟΙ πολίτες να ενεργοποιηθούν και να συμβάλλουν σε μια κοινή προσπάθεια!!!

Τάκης Μάτσας [Η αισθητική ως ζητούμενο ...]
Με τους εργαζόμενους, τους κατοίκους, για τα παιδιά!
13/1/2022

Μια απεργία σε ένα Νοσοκομείο Παίδων δεν γίνεται για ψύλλου πήδημα.!Δεν το συνηθίζουν. Η κήρυξή της σημαίνει ότι οι λειτουργοί της υγείας, με τις γνωστές σε όλους μας απαράδεκτες ελλείψεις σε έμψυχη στελέχωση και υλικό, έχουν φτάσει στο απροχώρητο! Τόσο οι δημοτικές αρχές των όμορων δήμων όσο και όλοι οι πολίτες τους, οφείλουν να συμπαρασταθούν με κάθε τρόπο. Η υγεία και κυρίως των παιδιών μας, του υποσχόμενου "αύριο", πάν' απ' όλα!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Το Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο
13/1/2022

Αγαπητέ κύριε Θωμάκο, Έχετε δίκιο ως προς την παρότρυνση σας σχετικά με την ενδοσκόπηση. Όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, απαιτείται η καλλιέργεια ενός πνεύματος ισορροπίας μέσω της κοινωνικότητας, της εξωστρέφειας, της καλλιτεχνικής έκφρασης, της διασκέδασης ώστε να είναι η εξωστρέφεια γόνιμη και αποδοτική για τη ζωή του ανθρώπου και όχι αυτοκαταστροφική. Επίσης στη θεραπευτικη διαδικασία παροτρύνουμε τον άνθρωπο να ενδοσκοπεί υποστηριζόμενος από ένα συνεκτικό και συνάμα συμπονετικό επιστημονικό πλαίσιο, ώστε να λαμβάνει ωφέλεια, εμπιστοσυνη και ασφάλεια. Μια τελευταία μου σκέψη να βλέπουμε τη διασκέδαση σαν μια αυθόρμητη, πηγαία ανθρώπινη ανάγκη και όχι προκάλυμμα για να διασκορπίζουμε τον βαθύτερο εαυτό μας (διά + σκεδάννυμι) ώστε να αποφεύγουμε να μάθουμε και να εξελιχθούμε μέσα από τις ωδίνες και τα προσωπικά μας αδιέξοδα.

Μαριάννα Χρυσικακου
Για την μερική εφαρμογή κυκλοφορικών ρυθμίσεων που προβλέπονται από το ΣΒΑΚ
2/1/2022

[2/2]…Προσωπικά, θα ήθελα να εξεταστεί η περίπτωση του Δήμου Χαϊδαρίου, όπου εδώ και μερικούς μήνες έχει υλοποιήσει, σε συνεργασία με τον ΟΑΣΑ, το πιλοτικό πρόγραμμα smart bus, στο οποίο οι κάτοικοι κάνουν κράτηση θέσης σε άμεσο χρόνο, μέσω της εφαρμογής από κινητό τηλέφωνο. -www.cnn.gr/ellada/story/284390/oasa-xiliades-online-kratiseis-theseon-se-leoforeia-meso-toy-smartbus

Δημήτρης Καλαμπούκας

Το Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο

της Μαριάννας Χρυσικάκου *

Το τραύμα της κακοποίησης είναι μια εμπειρία που οι περισσότεροι άνθρωποι μοιραζόμαστε χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Η κακοποίηση έχει διάφορες μορφές σωματική, λεκτική, συναισθηματική, πνευματική, φυλετική και ούτω καθεξής. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν εκτεθεί κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας σε κάποια μορφή κακοποίησης που στη συνέχεια επαναλαμβάνουν σαν άγραφο μοτίβο σε όλο το φάσμα των ανθρώπινων σχέσεων τους καθώς και στα συλλογικά μοτίβα συσχέτισης, πολιτικά, κοινωνικά και διακρατικά. Στην παιδική ηλικία δεν υπάρχει ακόμα οριοθέτηση, ο άνθρωπος είναι ανοιχτός και δεκτικός γεμάτος συναίσθημα ανολοκλήρωτος ακόμα στο επίπεδο της προστασίας. Εάν θυμηθούμε τα παιδιά μας ως βρέφη τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, με το που ξυπνούσαν χαμογελούσαν και άνοιγαν διάπλατα τα χεράκια τους να μας αγκαλιάσουν. Είναι τα πρώιμα βιώματα της ανωριμότητας των φροντιστών να αγαπήσουν τον μικρό ακόμα άνθρωπο ολοκληρωτικά και συμπονετικά, που συντρίβουν αυτή την εμπιστοσύνη και γεννούν το τραύμα της κακοποίησης, που έχει τόσο συναισθηματικό όσο και σωματικό αντίκτυπο. Και εκεί σε αυτό το σημείο δημιουργούνται συνήθως δύο βασικοί τύποι προσωπικότητας. Αυτοί που σε όλη τους τη ζωή επειδή φοβούνται να εμπιστευτούν την αγάπη, προτιμούν να προκαλούν σύγχυση και πόνο. Και φυσικά αυτοί που φοβούνται να εμπιστευτούν την αγάπη, προτιμούν να νιώθουν σύγχυση και να λαμβάνουν από τους άλλους πόνο. Είναι και οι δύο όψεις του ίδιου τραυματισμένου ψυχισμού. Που τα τελευταία χρόνια επανέρχεται σαρωτικά στο προσκήνιο σε παγκόσμιο συλλογικό επίπεδο, μέσα από πρωτοφανείς συνθήκες έκδηλης κακοποίησης φέρνοντας μας εκ βαθέων αντιμέτωπους με αυτό το κρυφό τραύμα που όλοι κουβαλάμε. Στις εκάστοτε κυβερνήσεις, εξουσίες και διοικήσεις προβάλλουμε τον αυταρχισμό που υποστήκαμε ως παιδιά και εκείνες με τη σειρά τους μας προσάπτουν την ανωριμότητα και την ανευθυνότητα ενός βρέφους που απεκδύεται τη συλλογική ευθύνη. Ο δρόμος για τη θεραπεία των κοινωνιών θα είναι μάλλον ταυτόσημος με το δρόμο που ακολουθούμε στην ατομική θεραπευτική διαδικασία. Ο άνθρωπος κατ’ αρχήν πρέπει να αντέξει να συνειδητοποιήσει την κακοποίηση. Να καθίσει και να βιώσει, κατ’ ουσίαν να ανακαλέσει, αυτό το τραυματικό βίωμα, να αναλάβει την κυριότητα αυτής της εμπειρίας της καταπίεσης, του περιορισμού, της καταστολής, της άδικης μεταχείρισης, της εξουσιαστικής επιβολής. Να αποφύγει την διάσπαση της προσοχής του, να αποφύγει να αναχωρεί από το εδώ και τώρα, να αποφύγει την κατάχρηση διεγερτικών και άλλων χημικών ουσιών για να παράξει ενδορφίνες και στιγμιαία να αισθανθεί καλύτερα. Να αποφύγει την ακατάπαυστη εργασία, για να μην σκέφτεται. Να αποφύγει τη φιλοδοξία και την ινσταγκραμική δημοφιλία για να μην αισθάνεται λίγος. Να αποφύγει τις εφήμερες ερωτικές σχέσεις και την πορνογραφία, για να μην αισθάνεται μόνος. Να αποφύγει τα ταξίδια και το συνεχές απ’ εδώ και απ’ εκεί, για να μην κάτσει λίγο στα αυγά του με τον εαυτό του. Να αποφύγει έστω και πρόσκαιρα τον εθελοντισμό, τον ακτιβισμό, την κοινωνική αντιδραστικότητα, το μίσος, το διχασμό και τον πολιτικό εξτρεμισμό, για να μην βιώσει τη θλίψη του όταν απουσιάζει η εγρήγορση του μένους. Όλοι αυτοί είναι τρόποι που έχουμε εφεύρει για να φεύγουμε από τον εαυτό μας. Να ξεχνάμε τον εαυτό μας. Να μην ερχόμαστε πρωτογενώς αντιμέτωποι με ότι μας τραυμάτισε. Αν όμως αντέξουμε να το κάνουμε... Αν αντέξουμε να συνειδητοποιήσουμε, τότε μας περιμένει το πέρασμα στην άλλη όχθη. Το βίωμα της θλίψης θα γίνει η βάρκα για το πέρασμα από την πρώιμη παιδική ηλικία στην ωριμότητα. Θα βρούμε μέσα μας τη δύναμη να συμπονούμε τους ανθρώπους που αντλούν δύναμη από το ρόλο του σαδιστή, να τους κατανοούμε δίχως να τους κρίνουμε και να τους αφήνουμε πίσω μας προχωρώντας σε σχέσεις και κοινωνικά συμβόλαια που διέπονται από ενήλικη ωριμότητα και πρωτίστως συναίνεση. Η ζωή θα γίνεται καθημερινά μια εμπειρία γνήσιας ενδυνάμωσης και αναζωογόνησης, που επιτρέπει εξίσου τη συμφωνία με τη διαφωνία, τον διαχωρισμό και το συνταίριασμα, την ταύτιση και την αποταύτιση των απόψεων. Και όλα αυτά δίχως διχασμό, δίχως επίκριση, δίχως δράμα. Μόνο με διάκριση και σύγκλιση ως προς το κυρίαρχο στοιχείο που μας ενώνει και πάντα θα μας ενώνει όλους σε έναν κοινό άξονα. Αυτόν της ανθρωπιάς μας. Που διέπεται από το διπλό υπαρξιακό παράδοξο της ευαλωτότητας και της ανθρώπινης δύναμης. * Η Μαριάννα Χρυσικάκου ζει και εργάζεται μόνιμα στην Ελλάδα, ως αρθρογράφος και αρχισυντάκτρια της πλατφόρμας εκπαιδευτικών υπηρεσιών ευζωίας WellDay – Live Longevity. Μεταπτυχιούχος απόφοιτη των τμημάτων Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού και Claude Bernard Universite De Lyon Ι, έχει λάβει πιστοποιημένη εκπαίδευση στη Διατροφή, τη Θεραπευτική και την Άσκηση. Ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος, ενισχύοντας το ψηφοδέλτιο της ΔΡΑΣΗΣ στις τρείς τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. φωτογραφία: Vasiliki Kypraiou, gr.pinterest.com/

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μαριάννα Χρυσικακου
    13 Ιανουαρίου 2022, 14:28

    Αγαπητέ κύριε Θωμάκο, Έχετε δίκιο ως προς την παρότρυνση σας σχετικά με την ενδοσκόπηση. Όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, απαιτείται η καλλιέργεια ενός πνεύματος ισορροπίας μέσω της κοινωνικότητας, της εξωστρέφειας, της καλλιτεχνικής έκφρασης, της διασκέδασης ώστε να είναι η εξωστρέφεια γόνιμη και αποδοτική για τη ζωή του ανθρώπου και όχι αυτοκαταστροφική. Επίσης στη θεραπευτικη διαδικασία παροτρύνουμε τον άνθρωπο να ενδοσκοπεί υποστηριζόμενος από ένα συνεκτικό και συνάμα συμπονετικό επιστημονικό πλαίσιο, ώστε να λαμβάνει ωφέλεια, εμπιστοσυνη και ασφάλεια. Μια τελευταία μου σκέψη να βλέπουμε τη διασκέδαση σαν μια αυθόρμητη, πηγαία ανθρώπινη ανάγκη και όχι προκάλυμμα για να διασκορπίζουμε τον βαθύτερο εαυτό μας (διά + σκεδάννυμι) ώστε να αποφεύγουμε να μάθουμε και να εξελιχθούμε μέσα από τις ωδίνες και τα προσωπικά μας αδιέξοδα.

  2. Γιώργος Θωμάκος
    17 Δεκεμβρίου 2021, 21:01

    Πολύ σωστή η παρότρυνση να αντιμετωπίζουμε τη θλίψη μας και να μην φυγομαχούμε. Ας μην εκληφθεί όμως ως ηθικό χρέος και ας μην δημιουργεί τύψεις η διασκέδαση.Η αυτοεξέταση και η ενδοσκόπηση είναι επώδυνες και πρέπει να ζυγίζεις (το κάνεις έστω και ασυνείδητα) κόστος και όφελος σε κάθε περίπτωση. Οταν κοιτάς την άβυσσο σε κοιτάει και αυτή και νομίζω είναι περισσότεροι εκεινοι που έπεσαν μαχόμενοι απο αυτούς που πέρασαν απο μέσα. Επειδή έφτασα στο σημείο που πιστεύω πλέον πως οι ηθικές μάχες πρέπει να διέπονται απο κάποιο βαθμό μετριοπάθειας, θεωρώ λοιπόν, πως στον αγώνα μας για συνέπεια και γνησιότητα , βοηθάει να γνωρίζουμε πως η κακοποίηση είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής και της κοινωνίας.

  3. ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΗ
    10 Δεκεμβρίου 2021, 16:47

    Θερμά συγχαρητήρια στη συντάκτρια του άρθρου "ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ"! Διαβάζοντάς το έβλεπα να περνούν σε συνεχή ροή στο νου μου ένα πλήθος γνωστών μου ανθρώπων με τις ίδιες συμπεριφορές και τα ίδια ψυχικά χαρακτηριστικά. Τόσο εύστοχα, τόσο περιεκτικά και τόσο καίρια έδωσε το περίγραμμά τους, που νόμιζα πως στα σίγουρα θα ήταν εξειδικευμένη ψυχολόγος!

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Βαδίζοντας προς το μέλλον επιστρέφουμε στο παρελθόν. Έτσι σιγά σιγά - ανυποψίαστα - Ανταμωνόμαστε.

ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter