Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Μαύρα Κοράκια... Κόκκινα Κοράκια...

της Λουσουσού

...το τελευταίο χρονικό διάστημα η Ελλάδα ήταν πρώτη εντός της ΕΕ στην τιμή χονδρικής του ηλεκτρικού ρεύματος, με το σύνολο των επιβαρύνσεων να περνούν απευθείας στον καταναλωτή. Και τώρα αντί να καταργήσετε τη ρήτρα αναπροσαρμογής που επιφέρει αυτές τις τεράστιες αυξήσεις, αντί να σπάσετε αυτό το άτυπο ολιγοπώλιο στον τομέα της ενέργειας, μας επιδοτείτε με δικά μας χρήματα και με δανεικά που πάλι εμείς και τα παιδιά μας θα κληθούμε να πληρώσουμε, ώστε να αντέχουμε εις το διηνεκές να ξηλωνόμαστε να πληρώνουμε τη ΔΕΗ. «Είστε Συριζαίοι, αναπαράγετε αμάσητη την επιχειρηματολογία των λαϊκιστών που κατέστρεψαν τη χώρα.» …Ο μέσος Έλληνας επιτηδευματίας δίνει αγώνα να επιβιώσει οικονομικά μετά από τόσα χρόνια κρίσης, μνημονίων, πανδημιών και τα golden boys της ΔΕΗ παίρνουν bonus και 1.000 ημερομίσθιο για να πίνουν martini dry με θέα το ηλιοβασίλεμα στη Τζιά τα δειλινά, επειδή υπηρετούν το ελληνικό κράτος. Οι γιατροί του ΕΣΥ που τόσα χρόνια δίνουν μάχη για να σώζουν και να ανακουφίζουν καθημερινά συνανθρώπους μας, δίχως ανθρώπινο και ιατροτεχνικό εξοπλισμό δεν υπηρετούν; Με αυτή τη λογική πόσο θα έπρεπε να αμείβονται; Αφού αυτά τα διαπρεπή στελέχη από το εξωτερικό κόπτονται να υπηρετήσουν τη χώρα και να καταστήσουν τη ΔΕΗ ανταγωνιστική γιατί δεν δέχονται έναν βασικό μισθό και αν θέλουν να υπηρετήσουν, να το κάνουν pro bono; «Τέτοιες παλαιολιθικές απόψεις πηγαίνουν τη χώρα πίσω στον διεθνή στίβο της ανάπτυξης και by the way τα bonus στη ΔΕΗ για φέτος πάγωσαν, μας πρήξατε...» Η χώρα κατηγορείται πια ανοιχτά από τη Διεθνή Αμνηστία και άλλα φόρα για τα παράνομα push backs στο Αιγαίο και στο πλαίσιο αυτών των κατηγοριών παραιτήθηκε ο επικεφαλής της Frontex. Δεν είναι απάνθρωπο να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά στη διαχείριση του μεταναστευτικού; «Διαβάζετε πολύ στα social κάτι ακούρευτους ακτιβιστές διασώστες, ενημερωθείτε από επίσημες πηγές και όχι από αυτούς που σκοπίμως παραπληροφορούν τον Ελληνικό λαό...» Η Ελλάδα βρέθηκε πρόσφατα τελευταία στη λίστα των χωρών της ΕΕ σχετικά με την ελευθερία του Τύπου. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μάλιστα έφθασε σε σημείο να αποκρύψει την είδηση. «Η διεθνής πολιτική συγκυρία και ο πόλεμος στην Ουκρανία δημιουργούν καθεστώς έντονης βιοτικής επισφάλειας για το μέλλον. Μην ρωτάτε περισσότερα από αυτά που χρειάζεται να γνωρίζετε. Οι καιροί είναι δύσκολοι.» Μαύρα κοράκια, κόκκινα κοράκια... Τι πρέπει να είναι τα μαύρα και τα κόκκινα κοράκια... Έλα ντε... η Λουσουσού

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter