του Χρήστου Ι. Βατούσιου

- Άστη, μη την πιλατεύεις την αγγουριά και παρεξηγιέται... - Τι λες ρε πατέρα; Τι κάνει η αγγουριά, παρεξηγιέται; - Ναι, κι η καρπουζιά το ίδιο, δε θέλουν πολλά πολλά, είναι περίεργες, παρεξηγησιάρες, κόψε απαλά τον καρπό της κι άστη, για θα χολώσει και θα ξεραθεί ολόκληρη, απ'το πάτο. Έλα, πάμε τώρα, έτσι ήταν κι μάνα σου, μη μου άπτου, μιμόζα τηνε φώναζαν κρυφά οι γειτόνισσες και την κορόιδευαν γελώντας, " Η κυρά μη μου άπτου, η Μιμόζα ". Αλλά εγώ ο κεφάλας δε τα 'νιωθα τότες, το νόμιζα παλαβάδες γυναικήσιες και μυγιαγγιξιές. Δε μου 'φτανε βλέπεις ο καρπός της, ήθελα και το χάδι της, και τηνε παίδεψα, ναι, που να με πάρει ο διάολος τηνε παίδεψα, κι έδωσε μια του εαυτού της κι έσβησε, κι έχασα το φως μου. - Πάλι τα ίδια ρε πατέρα; Άστο πια, μην το σκέφτεσαι, αφού τα 'χουμε πει τόσες φορές, δε φταις εσύ, η παλιοαρρώστια, δε τα 'παμε; Κλαις; - Όχι, η αλλεργία, παλιαρρώστιες... Να, σκέφτομαι την αγγουριά, που μου ψιθύριζε σαν είχα τα χρόνια σου: " Γέρο άμα δεν έχεις, γέρο ν' αγοράσεις." ΠΊΝΑΚΑΣ: Ferdinand Hodler (1853-1918), Κορίτσι που τακτοποιεί λουλούδια ή κορίτσι με γαρύφαλλα. 1886. ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ