Σχόλια
Τα νησιά του Αιγαίου στο όριο της διάλυσης από την επέλαση της κτηματαγοράς και του μαζικού τουρισμού
8/8/2022

Τουλάχιστον να έκτιζαν τα τερατουργήματα τους με φθαρτά υλικά ανακυκλώσιμα (χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο, σίδηρο, γυψοσανίδες)! Όπως φθαρτοί θα είναι αυτοί και οι ιδέες τους.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Έλα να Παίξουμε
31/7/2022

Στο νέο δέντρο της ζωής, το μπόλι της λύπης δύσκολα πιάνει... Το πνίγουν οι χυμοί της!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
23/6/2022

Οι παρατηρήσεις για τη Ρωσία και το Αιγαίο, είναι ενδιαφέρουσες. Καταδίκασε όμως ποτέ η Ρωσία το casus belli για τα 12 μίλια; Αναγνωρίζει ελληνικό εναέριο χώρο πέρα από τα 6 μίλια από τις ακτές μας; Αν σε αυτά τα δύο κρίσιμα σημεία συντάσσεται ΚΑΙ η Ρωσία με την Τουρκία και με τη Δύση, μήπως αξίζει να ξαναδούμε τι συμφέρει πραγματικά τη χώρα μας και τι όχι; Η Ρωσία όντως δεν θέλει (κι άλλο) πόλεμο, που θα έκλεινε το Αιγαίο και τα Στενά. Τη συμφέρει όμως να μένουν ανοικτά όλα τα ελληνοτουρκικά, ώστε να μην υπάρξει ποτέ ούτε μερική επέκταση χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, που θα περιόριζε τα σημερινά διεθνή ύδατα προς όφελος της χώρας μας. Επιπλέον, φαίνεται να θεωρεί ότι τα ανοικτά θέματα των δύο χωρών αποδυναμώνουν το ΝΑΤΟ και ενισχύουν την ίδια.

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
19/6/2022

Σκέφτομαι τους αιγαιοπελαγίτες και αιγαιοπελαγίτισσες. Τους πιο παλιά πλασμένους Έλληνες στον τόπο τους!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Αγιά Μαρίνα
12/6/2022

Πάλι καλά που βρέθηκε σε κάτι να χρησιμεύουν οι φυλλάδες!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Απέναντι στη θραυσματοποίηση

Του Γιάννη Τσούτσια*

Η δήλωση του υπουργού για το Πολυτεχνείο, η αποφυλάκιση του Λιγνάδη, οι πυρκαγιές σε δέκα εκδοχές, η τιμή της κιλοβατώρας, η σαγιονάρα ενός μουσικού, ποιος είπε τι, ποιος ανταπάντησε, πολώνεται και διεγείρεται η «κοινή γνώμη», πότε από δω, πότε από εκεί, όλα ανακατεμένα, οι πάντες ακόλουθοι της ειδησιογραφίας, δεν σταθεροποιείται τίποτα, δεν συγκροτείται τίποτα, κάθε θαύμα διαρκεί τρείς μέρες. Η ροή των γεγονότων οργανώνεται αμείωτη. Ώστε ο άνθρωπος, νόηση και ψυχή, να γίνεται θραύσμα. Εδώ το αιτούμενο μιας άλλης πολιτικής, ταυτόχρονα η αδυναμία της. Πώς κανείς να υπερβεί το εφήμερο, την τρέχουσα ατζέντα, πώς να τεθούν τα σημαντικά και πώς αυτά να βλαστήσουν στον μεταβαλλόμενο πολιτικό αχυρώνα; Αν δούμε τα πράγματα από πιο κοντά, θα διακρίνουμε ένα βομβαρδισμένο τοπίο. Ο βομβαρδισμός είναι η βασική πηγή του εικονικού. Έτσι δημιουργείται το πλαίσιο που περιγράφουμε «η ζωή ως τηλεθεατής». Το πλαίσιο ενός κόσμου κατά κάποιο τρόπο εικονικού, όχι πάντως κατά τρόπο απόλυτο. Υπάρχει μια λύση που προτείνεται (κυρίως) από την αριστερά: Αφυπνίσου, ζήσε, σήκω από τον καναπέ! Βγες στους δρόμους. Μια παραίνεση καλών προθέσεων. Μια επίκληση που όμως, δεν λειτουργεί. Διότι δεν υπάρχει από τη μια ένας εικονικός κόσμος, κι από την άλλη ο πραγματικός, οπότε αρκεί να το συνειδητοποιήσεις και να προχωρήσεις στη δρασκελιά. Δεν ξυπνάς ένα πρωί στον πρώτο και αποφασίζεις να περάσεις στον δεύτερο. Ούτε αρκεί να κλείσεις τις οθόνες. Πραγματικό και εικονικό συμφύρονται το ένα μέσα στο άλλο. Αυτή είναι η δυσκολία που πρέπει να σταθμιστεί. Το πραγματικό εν ταυτώ με το εικονικό, καθίσταται πιο απροσπέλαστο, ακόμη πιο δύσκολο να προσεγγιστεί, να κατανοηθεί. Και χωρίς αυτήν την κατανόηση κάθε πράξη δυσκολεύει. Εξάλλου, ο φερόμενος ως τηλεθεατής είναι ταυτόχρονα και σχολιαστής. Δεν κάθεται ακριβώς στον καναπέ του, αλληλοϋβρίζεται, εκθέτει τον προσωπικό του κόσμο στο διαδίκτυο, εκεί του επιτρέπεται να δραστηριοποιείται, η εικονική πραγματικότητα στο επίπεδο του μικροατομικού είναι διαδραστική και τελικά εθιστική. Επομένως, το «κινητοποιήσου», η παραίνεση της πράξης, (στο διαδίκτυο πράξε σημαίνει γράψε κι εσύ κάτι), δεν είναι μια απλή εναλλακτική. Απέναντι σε κάθε κλήση για πράξη ζωής απαιτείται μια προσέγγιση πιο επεξεργασμένη, η οποία θα δύναται να ξεπερνά αυτού του τύπου τις δυσκολίες. Μια πράξη και σε πρώτο και σε δεύτερο επίπεδο, που θα προϋπολογίζει όλα τα προηγούμενα και ταυτόχρονα θα αυτοσυγκροτείται. Αν τα πράγματα έχουν έτσι, το χειρότερο που μπορεί κανείς να προσφέρει, είναι να ασκεί διαρκή κριτική χωρίς σκοπιά, να εκθέτει τον αντίπαλό του από κάθε πλευρά και με κάθε αφορμή, νομίζοντας ότι έτσι κάτι κάνει. Αλλά δεν κάνει τίποτα. Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο η κριτική (π.χ. απέναντι στην Δεξιά), αλλά μια κριτική που καταφέρνει να συγκροτεί μια νέα οπτική για τα πράγματα. Το τελευταίο είναι το ζητούμενο. Η συγκρότηση μιας άποψης ή η συγκρότηση φρονήματος μέσα στην κοινωνία. Μια κατάσταση περίπλοκη, της οποίας, όπως είδαμε, το ζητούμενο είναι ταυτόχρονα και προαπαιτούμενο για να υπάρξει! Μια κατάσταση δηλαδή δύσκολη, απαιτητική και διαλεκτική. Που όμως μόνο αυτή μπορεί να ανιχνεύσει τη διέξοδο. * Δημοσιεύτηκε στον δρόμο της Aριστεράς, Σάββατο 30 Ιουλίου 2022.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Όλα τα δώρα ο Αύγουστος τα έφερε. Το κόκκινο του έρωτα και της φωτιάς. Το μαύρο της προσφυγιάς και του θανάτου. Το γαλανό της Αμμοχώστου και της προδοσίας. Και το λευκό της αθωότητας και της απελπισίας. Όλα τα χρώματα από τον Αύγουστο τα πήρανε κι αφήσανε ασπρόμαυρα τα καλοκαίρια.

Αγγέλα Καϊμακλιώτη, Εκ του σύνεγγυς
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter