Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Violeta Parra και Λευτέρης Βιριράκης

του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Όταν ξέρεις καλά τη δουλειά σου, όταν αυτό καλά το γνωρίζεις, τότε δικαιούσαι να αρνείσαι ευγενικά την παρουσίαση σου ακόμη και από τον οικοδεσπότη που σε προσκάλεσε να μιλήσεις για ένα θέμα. Αφήνεις το ίδιο το έργο σου να σε παρουσιάζει καθώς κυλάει και συνεπαίρνει το κοινό στη μέθεξη μαζί του, κρατώντας αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, στις δύο περίπου ώρες που κρατάει. Αυτό συνέβη το βράδυ της 19ης του Σεπτέμβρη 2022 στην αίθουσα προβολών του ΤΥΠΕΤ από το «Cine Δράση» όταν ο καλεσμένος της, αξιόλογος με περγαμηνές αρχιτέκτονας Λευτέρης Βιριράκης με την ήρεμη, σταθερή και ορθοφωνημένη φωνή του παρουσίασε σε συναρπαστικό κρεσέντο τη ζωή και το έργο της Χιλιανής λαογέννητης καλλιτέχνιδας Violeta Parra, από τα πρώτα της βήματα στον κόσμο της μουσικής μέχρι τον αυτοχειριασμό της. Μιας ζωής και ας μου επιτραπεί ο αντιφατικός όρος «χαρούμενης ελεγείας», όπως με μπρίο έπληττε τις χορδές της κιθάρας της και τραγουδούσε τους καημούς και τα βάσανα του χιλιάνικου λαού και των ιθαγενών των Άνδεων. Πολύτιμο κληροδότημα γι' αυτούς και όχι μόνο. Σε αυτή του την προσπάθεια βρήκε πρόθυμους συνεργάτες για μετάφραση των Ισπανικών (Χιλιάνικων) στίχων και σε ότι άλλο, από το πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Βύρωνα «Λαμπηδόνα», όπως μας ανέφερε. Ένα υπόδειγμα ζωντανής διδαχής από συνανθρώπους μας που ξεχώρισαν με την προσφορά τους για όλους εμάς και γι’ αυτούς που θα μας ακολουθήσουν, χωρίς καμία εξαίρεση. Για όλους εκείνους στους οποίους χρωστάμε με τον άλφα ή βήτα τρόπο την ύπαρξη και την ομορφιά της ζήσης μας στο σύνολο της. Και ήταν η δεύτερη φορά που ο ίδιος παρουσιαστής μας άφησε άφωνους με την τέλεια μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια δουλειά του. Είχε προηγηθεί μερικές εβδομάδες πριν ένα ισάξιο ντοκιμαντέρ για τον Ισπανό ποιητή Fenterico Garsia Lorca στον ίδιο χώρο. Ένα τρίτο επίσης από τον ίδιο είναι ήδη έτοιμο για την επανάσταση των γαρυφάλλων στην Πορτογαλία και του αποσπάσαμε την υπόσχεση να μας το παρουσιάσει προσεχώς. Προκαταβολικά θερμά τον ευχαριστούμε. Στο πρόχειρο τούτο σχόλιο με έσπρωξε η ανάγκη που νοιώθουμε κάποιοι, λίγοι ή πολλοί, να μνημονεύονται όχι μόνο οι προσφορές μικρές, μεγάλες, ακόμη και θυσίες συνανθρώπων μας για το κοινό καλό αλλά και αυτοί που αναλαμβάνουν να μας κάνουν γνωστά αυτά τα φωτεινά παραδείγματα σαν οδηγούς για έναν κόσμο ανώτερο, καλύτερο για όλους μας, στους σκοτεινούς καιρούς που περνάμε τους αγχώδεις και στερημένους από ελεύθερο χρόνο και σωστή πληροφόρηση, με έναν τρόπο σύντομο, εύληπτο και αξέχαστο. Αξέχαστος ο Λόρκα, αξέχαστη και η Βιολέτα Πάρρα σε όσους είχαμε την τύχη να δούμε τα δύο αυτά ντοκιμαντέρ από τον Λευτέρη Βιριράκη και τους συνεργάτες του. Ευχής έργο η προσπάθεια τ ου αυτή να περπατήσει πολύ στη χώρα μας, σε άλλους τόπους και να συνεχιστεί. Ας του ευχηθούμε υγεία και δύναμη! Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος, Βριλήσσια.

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter