του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Όταν ξέρεις καλά τη δουλειά σου, όταν αυτό καλά το γνωρίζεις, τότε δικαιούσαι να αρνείσαι ευγενικά την παρουσίαση σου ακόμη και από τον οικοδεσπότη που σε προσκάλεσε να μιλήσεις για ένα θέμα. Αφήνεις το ίδιο το έργο σου να σε παρουσιάζει καθώς κυλάει και συνεπαίρνει το κοινό στη μέθεξη μαζί του, κρατώντας αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, στις δύο περίπου ώρες που κρατάει. Αυτό συνέβη το βράδυ της 19ης του Σεπτέμβρη 2022 στην αίθουσα προβολών του ΤΥΠΕΤ από το «Cine Δράση» όταν ο καλεσμένος της, αξιόλογος με περγαμηνές αρχιτέκτονας Λευτέρης Βιριράκης με την ήρεμη, σταθερή και ορθοφωνημένη φωνή του παρουσίασε σε συναρπαστικό κρεσέντο τη ζωή και το έργο της Χιλιανής λαογέννητης καλλιτέχνιδας Violeta Parra, από τα πρώτα της βήματα στον κόσμο της μουσικής μέχρι τον αυτοχειριασμό της. Μιας ζωής και ας μου επιτραπεί ο αντιφατικός όρος «χαρούμενης ελεγείας», όπως με μπρίο έπληττε τις χορδές της κιθάρας της και τραγουδούσε τους καημούς και τα βάσανα του χιλιάνικου λαού και των ιθαγενών των Άνδεων. Πολύτιμο κληροδότημα γι' αυτούς και όχι μόνο. Σε αυτή του την προσπάθεια βρήκε πρόθυμους συνεργάτες για μετάφραση των Ισπανικών (Χιλιάνικων) στίχων και σε ότι άλλο, από το πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Βύρωνα «Λαμπηδόνα», όπως μας ανέφερε. Ένα υπόδειγμα ζωντανής διδαχής από συνανθρώπους μας που ξεχώρισαν με την προσφορά τους για όλους εμάς και γι’ αυτούς που θα μας ακολουθήσουν, χωρίς καμία εξαίρεση. Για όλους εκείνους στους οποίους χρωστάμε με τον άλφα ή βήτα τρόπο την ύπαρξη και την ομορφιά της ζήσης μας στο σύνολο της. Και ήταν η δεύτερη φορά που ο ίδιος παρουσιαστής μας άφησε άφωνους με την τέλεια μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια δουλειά του. Είχε προηγηθεί μερικές εβδομάδες πριν ένα ισάξιο ντοκιμαντέρ για τον Ισπανό ποιητή Fenterico Garsia Lorca στον ίδιο χώρο. Ένα τρίτο επίσης από τον ίδιο είναι ήδη έτοιμο για την επανάσταση των γαρυφάλλων στην Πορτογαλία και του αποσπάσαμε την υπόσχεση να μας το παρουσιάσει προσεχώς. Προκαταβολικά θερμά τον ευχαριστούμε. Στο πρόχειρο τούτο σχόλιο με έσπρωξε η ανάγκη που νοιώθουμε κάποιοι, λίγοι ή πολλοί, να μνημονεύονται όχι μόνο οι προσφορές μικρές, μεγάλες, ακόμη και θυσίες συνανθρώπων μας για το κοινό καλό αλλά και αυτοί που αναλαμβάνουν να μας κάνουν γνωστά αυτά τα φωτεινά παραδείγματα σαν οδηγούς για έναν κόσμο ανώτερο, καλύτερο για όλους μας, στους σκοτεινούς καιρούς που περνάμε τους αγχώδεις και στερημένους από ελεύθερο χρόνο και σωστή πληροφόρηση, με έναν τρόπο σύντομο, εύληπτο και αξέχαστο. Αξέχαστος ο Λόρκα, αξέχαστη και η Βιολέτα Πάρρα σε όσους είχαμε την τύχη να δούμε τα δύο αυτά ντοκιμαντέρ από τον Λευτέρη Βιριράκη και τους συνεργάτες του. Ευχής έργο η προσπάθεια τ ου αυτή να περπατήσει πολύ στη χώρα μας, σε άλλους τόπους και να συνεχιστεί. Ας του ευχηθούμε υγεία και δύναμη! Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος, Βριλήσσια.