Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
19/11/2022

...με ρίζες βαθιές και ασύνορες ελπίδες...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Δήμοι χωρίς Δημοκρατία

Δεν είμαστε αλεξιπτωτιστές ή κομματικοί τουρίστες, δεν δίνουμε διαπιστευτήρια, δεν ζούμε με το βλέμμα στην κάλπη

Τις τελευταίες ημέρες συζητιούνται από μερίδα εργαζομένων του Δήμου οι παρεμβάσεις της ΔΡΑΣΗΣ στο δημοτικό συμβούλιο. Τους εμπλέξαμε, ισχυρίζονται, στην κριτική μας. Μάλιστα, τα παράπονα έφτασαν «επισήμως» μέχρι τον σύλλογο εργαζομένων του Δήμου. Τόσο ενοχλήθηκαν. Η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε αντιδράσεις, λόγω της κριτικής που ασκούμε στη δημοτική αρχή. Το θέμα είναι ότι αυτές αφορούν τα δευτερεύοντα, όχι τα σημαντικά. Είναι αυτό ίδιον της εποχής: Περνάει από μπροστά μας οδοστρωτήρας και θιγόμαστε από διατυπώσεις. Κάπως έτσι προκύπτει το «όλοι εναντίον όλων», οι «παρεξηγήσεις», η ασυνεννοησία και η διαλυτικότητα. Πόσο μάλλον, όταν στα Βριλήσσια η πολιτική ταυτίζεται με πρόσωπα τα οποία απλώς εναλλάσσονται σε θέσεις εξουσίας, καλό παιδί ο νυν, καλός και ο επόμενος. Ως εκεί. Γι’ αυτό εμείς μιλάμε «κινέζικα» όταν επισημαίνουμε ότι σημασία δεν έχουν τα πρόσωπα, όσο ο τρόπος λειτουργίας του Δήμου. Η δημοκρατική του ανασυγκρότηση. Και όταν υποστηρίζουμε ότι οι δήμαρχοι και οι αιρετοί υπάρχουν για να οργανώνουν τη συμμετοχή και για να λογοδοτούν, όχι για να μετατρέπουν τον Δήμο σε πασαρέλα φιλεύσπλαχνων υποψηφίων. Κάπως έτσι παρανοήθηκε η κριτική μας για τον Οργανισμό Κοινωνικής Πολιτικής & Αλληλεγγύης, η οποία σαφέστατα αφορούσε σε συγκεκριμένες πρακτικές και συμπεριφορές αιρετών και όχι σε εργαζόμενους ή εθελοντές. Όσο για τον Πολιτιστικό & Αθλητικό Οργανισμό, αυτά που επισημάναμε ήταν ήδη διαπιστωμένα αλλά κανείς δεν τα αξιολογεί. Ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον ότι όποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να διεκπεραιώνει διαγωνισμούς, αυτοί θα πρέπει να αφορούν στο αντικείμενό του. Στη ΔΡΑΣΗ δεν είμαστε αλεξιπτωτιστές ή κομματικοί τουρίστες. Ξεδιπλώνουμε μια προσπάθεια με συνέχεια, βάθος και ιστορικότητα. Με ανεπάρκειες και αδυναμίες. Ωστόσο δεν λέμε, «ψηφίστε μας, για να φτιάξουν τα πράγματα». Λέμε αγωνιστείτε μαζί μας για μια πόλη που θα λειτουργεί δίκαια και δημοκρατικά. Χωρίς αυτό, καμία ριζοσπαστική πολιτική δεν μπορεί να ξεκινήσει. Καταθέτουμε ένα θετικό πρόταγμα, όχι ένα «αντί». Που μετατοπίζει το κέντρο βάρους από μια κατάσταση όπου οι δημότες και οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σ’ ένα διαρκές αλισβερίσι με την τοπική εξουσία, σε ένα κίνημα ευθύνης, συμμετοχής και κοινωνικής χειραφέτησης. Έχουμε επίγνωση των δυσκολιών, των απαιτήσεων και των ορίων μας. Αλλά δεν σιωπούμε, δεν δίνουμε διαπιστευτήρια στο πολιτικό σύστημα, ούτε ζούμε με το βλέμμα στην κάλπη. Η γάγγραινα των αξιωμάτων δεν μας αφορά. Κάνουμε τη «δουλειά» μας. Η οποία είναι διαφορετική από εκείνην του κ. Μανιατογιάννη, της κας Αρσένη και των όμοιών τους. Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη

ΣΧΕΤΙΚΑ: Δημοτικό Συμβούλιο
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

«Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα...»

«Δοκιμές», Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter