Του Λάμπη Λαζάνη

Στην πραγματικότητα, η γενοκτονία στη Γάζα δεν είναι τόσο μακρινή όσο νομίζουμε ή θα θέλαμε να είναι. Είτε στη Γάζα είτε στην Ελλάδα, η πολιτική έχει πλέον περιέλθει σε μια κοινή συνθήκη που μπορεί απολύτως αιτιολογημένα να χαρακτηρισθεί σαν «διαχείριση ανεπιθύμητων»: κατά τους ανθρωπολόγους στα «ανθρωπιστικά» στρατόπεδα, όπως τα εποπτευόμενα από τον ΟΗΕ, αυτό ακριβώς συμβαίνει: δοκιμάζεται πειραματικά ένα καινούργιο νομικό/πολιτικό στάτους για το σύνολο της ανθρωπότητας. Η ανθρωπότητα καθώς όλα δείχνουν δυσκολεύεται να κατοικήσει τον πλανήτη που την γέννησε και είναι ο μοναδικός κατοικήσιμος στο μέχρι σήμερα γνωστό Σύμπαν. Τα γράφω αυτά εδώ, γιατί σκεπτόμουν πάνω στην αδυναμία μας να διακόψουμε (εμείς και ο πολιτισμένος κόσμος της Δύσης στον οποίο -μας αρέσει ή όχι- ανήκουμε) την γενοκτονία της Γάζας κι ας απολήγει φανερά σε νέα μορφή «τελικής λύσης» μετά την 75άχρονη αποτυχία εξεύρεσης λύσης για το παλαιστινιακό. Όταν όμως παροπλίζεται η πολιτική με τόσο ακραίο τρόπο, δηλαδή κάθε διάλογος για εύρεση ανθρωπινά βιώσιμων λύσεων, τελικώς παροπλίζονται και οι πολίτες όχι μόνο σαν πολιτικά όντα αλλά και σαν όντα βιολογικά, όπως γίνεται με τους βομβαρδισμούς πάνω σε αμάχους (ή με τους εκβιαστικούς εμβολιασμούς με πειραματικά σκευάσματα από μια νεοαποικιακή διοίκηση -έτερο σύμπτωμα ολοκληρωτισμού). Μαθαίνουμε λοιπόν πως, πριν λίγες μέρες, η Ν. Αφρική προσέφυγε κατά του Ισραήλ στο Δ.Δ. της Χάγης για την γενοκτονία στη Γάζα: αλλά εμείς σαν -παροπλισμένοι, καθώς είπαμε- πολίτες του κόσμου δεν έχουμε, έμπρακτα, παρά να αναμένουμε ετυμηγορία απλά ανταλλάσσοντας, στο μεταξύ, ανώδυνα μηνύματα. Τίποτε άλλο δεν ξέρω αν περνάει από το χέρι μας, τα δύο πανό κατά της γενοκτονίας που αναρτήσαμε (ως ΔΡΑΣΗ) εξαφανίστηκαν σε λιγότερο από μια ώρα... Φωτογραφία (Καθημερινή 03/01/2024) : Μαζική ταφή Παλαιστινίων στην πόλη Χαν Γιουνίς, στη νότια Λωρίδα της Γάζας – Φωτ.: AP.